ตอนที่ 405 รางวัลที่หนึ่ง โชว์รูมรถ 4S
ทันทีที่เสิ่นปิงสบเข้ากับสายตาของเธอ ความมั่นใจก็ลดฮวบลงไปทันที
เขาทำท่าทางหงอยเหงาไปนั่งลงข้าง ๆ เธอ แล้วดึงชายเสื้อของเธอพลางเอ่ยถามเสียงเบาว่า "บอสลู่ครับ เที่ยงนี้คุณไปไหนมาเหรอครับ ทำไมไม่กลับมากินข้าว"
ลู่หลีถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แล้วตอบตามตรงว่า "อ๋อ พอดีไปกินที่โรงอาบน้ำมาน่ะ นาน ๆ ทีเปลี่ยนรสชาติบ้างก็ไม่เลวเหมือนกัน"
เสิ่นปิงรู้สึกจุกอยู่ในใจ รู้สึกว่าคำพูดของเธอมีความนัยแฝงอยู่ตลอด
"แล้วอาหารในโรงอาบน้ำอร่อยไหมครับ? อร่อยเท่าที่ผมทำหรือเปล่า?" เสิ่นปิงถามอย่างจริงใจ
ดวงตาคู่สวยคู่นั้นจ้องมองเธออย่างเป็นประกาย ราวกับมีดวงดาวนับพันดวงซ่อนอยู่ภายใน
แบบนี้จะให้ตอบยังไงล่ะ ฉันว่ามันก็อร่อยทั้งคู่นั่นแหละ เจ้าเด็กนี่เดี๋ยวนี้หัดมาใช้ลูกไม้อ้อมค้อมกับฉันแล้วนะ
"อร่อยทั้งคู่นั่นแหละ" ลู่หลีตอบอย่างจริงใจเช่นกัน พลางเบนสายตาหนีโดยไม่ยอมสบตาด้วยอีก
ทนสายตาแบบนี้ของเจ้าเด็กนี่ไม่ไหวจริง ๆ
เสิ่นปิงถอนหายใจพลางกุมมือเธอไว้ "แล้วถ้าจำเป็นต้องเลือกแค่อย่างเดียวล่ะครับ?"
"ก็อร่อยทั้งคู่อยู่ดี" ลู่หลีตอบย้ำอีกครั้ง มันอร่อยจริง ๆ นะ เธอเลือกไม่ได้หรอก! เธออยากได้หมดนั่นแหละ!
ลู่หลีหยอกล้อว่า "เด็ก ๆ เท่านั้นแหละที่ต้องเลือก ผู้ใหญ่น่ะแน่นอนว่าต้องเอาหมดทุกคนสิ"
เอาหมดทุกคน เอาหมดทุกคน นี่จะเอาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ? เสิ่นปิงคิดในใจ
เอาแค่เขาคนเดียวไม่พอหรือไง? อย่างมากก็อนุโลมให้หลัวมู่เพิ่มมาอีกคนได้ แต่ถ้าจะเอาหมดทุกคนจริง ๆ... มันจะเยอะเกินไปหรือเปล่า...
เสิ่นปิงก้มหน้านับนิ้วในใจทีละคน ๆ ก็ดูจะเยอะไปหน่อยจริง ๆ
แต่นี่... มันถูกต้องหรือเปล่านะ?
ถ้าเป็นบอสลู่ ก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรไม่ถูกต้อง เธอทำอะไรก็ถูกไปหมด แต่แค่เขารู้สึกปวดใจนิดหน่อยเท่านั้นเอง
ช่างเถอะ ปล่อยให้ตัวเองผ่อนคลายก็พอ รู้อยู่แล้วว่าบอสลู่ไม่ได้เป็นของใครคนใดคนหนึ่ง
เธอจะคบกับใคร ชอบใคร มันก็เป็นสิทธิของเธอ ไม่มีใครไปก้าวก่ายได้
ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็ทำใจให้สบายดีกว่า การได้ครอบครองบอสลู่แม้เพียงเสี้ยววินาทีก็ถือเป็นโชคดีมหาศาลแล้ว ไม่สิ อยากจะโลภกว่านี้อีกหน่อย
อยากครอบครองเธอสักหลาย ๆ นาที...
เสิ่นปิงจู่ ๆ ก็เงียบไป ทำเพียงกุมมือลู่หลีไว้โดยไม่พูดอะไร "เป็นอะไรไป?" เธอถาม
"อ้อ ไม่มีอะไรครับ กำลังใช้ความคิดเพลินไปหน่อย" เสิ่นปิงพูดมั่วไปเรื่อย
ลู่หลีเบ้ปาก หืม? ฉันนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอยังเหม่อแล้วใช้ความคิดเพลินได้อีกเหรอ? ไหนขอเช็กดูหน่อยสิว่าเป็นเรื่องอะไร?
เธอเชยคางเขาขึ้น สบเข้ากับแววตาที่เป็นประกายคู่นั้น มันช่างซื่อตรงเหลือเกิน ในดวงตานั้นไม่มีเรื่องอื่นหรืออารมณ์อื่นเจือปนเลย
มีแต่เธอเต็มไปหมด
ใช้ได้
ลู่หลีชื่นชมในใจ เธอไม่ได้ติดใจอะไร พลางพินิจพิเคราะห์ดูอย่างละเอียด จนเสิ่นปิงเริ่มเขินอายที่ถูกจ้องนานเกินไป จึงขยับถอยหลังออกไปนิดหน่อย
เธอกำลังจะเปิดปากพูด เซียวตี๋ก็โผล่มาขัดจังหวะเสียก่อน "พี่ลู่หลีคะ มีคนขูดได้รางวัลที่หนึ่งค่ะ"
ทั้งสองคนต่างสะดุ้งตกใจ หันขวับไปมองพร้อมกัน
สายตาที่จ้องเขม็งทำให้เซียวตี๋คิดว่าตัวเองพูดอะไรผิดไป จึงเกาจมูกอย่างประหม่า "เป็นอะไรไปเหรอคะ?"
ลู่หลีลุกขึ้น "ไม่มีอะไร" จากนั้นก็ลงจากรถบ้าน
เธอก็อยากรู้นักว่ารางวัลที่หนึ่งคราวนี้จะเป็นอะไร บอกตามตรงตอนนี้เธอคิดไม่ออกแล้วว่าจะมีรางวัลที่หนึ่งอะไรเหลืออยู่อีก
อาหารก็มีตั้งหลายชนิดแล้ว จะมีอะไรมาอีกกันล่ะ?
คนแต่งเรื่องก็นึกจนหัวแตกแล้วเหมือนกัน
ลู่หลีลงจากรถบ้านด้วยความสงสัย สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือหญิงสาวคนหนึ่งที่มีอาการเดินกะเผลกเล็กน้อย ผมยาวปานกลาง ดวงตาไม่เล็กไม่ใหญ่
หน้าตาธรรมดามาก
ลู่หลีเงยหน้าขึ้นโดยสัญชาตญาณ เดินเข้าไปใกล้เธอ "เธอขูดได้รางวัลที่หนึ่งเหรอ? คืออะไรเหรอ?" อยากรู้อยากเห็นมากจริง ๆ!
ดูเหมือนว่าเธอยังไม่ได้นำออกมา
หรืออาจจะเก็บไปแล้ว? เพราะรอบตัวเธอมีแต่ลูกค้าที่มามุงดู ไม่มีอะไรที่ดูเหมือนของรางวัลเลย
หญิงสาวขยับเข้าไปใกล้ลู่หลี แล้วกระซิบกระซาบว่า "ดูเหมือนจะเป็นโชว์รูมรถ 4S ค่ะ"
"หือ?" ลู่หลีฟังไม่ถนัด อะไรนะ 4S? เธอคงไม่ได้กำลังด่าฉันอยู่หรอกนะ
หญิงสาวจึงต้องพูดซ้ำว่า "ก็โชว์รูมรถ 4S ที่ขายรถไงคะ!" คราวนี้เธอเพิ่มระดับเสียงจนลู่หลีฟังออกแล้ว รถยนต์!
รางวัลนี้เธอไม่ได้คาดคิดจริง ๆ ด้วย ไม่ใช่ของกิน ไม่ใช่ของเล่น แต่ก็ถือว่าใช้ประโยชน์ได้ดีเลย เธอชอบ!
เพียงแต่ไม่รู้ว่าราคาจะแพงไหม ถ้าไม่แพงก็น่าจะดี เพราะทุกคนจะได้ขับรถสัญจรไปมาได้
แต่ก็ไม่ถูกซะทีเดียว ถนนหนทางเต็มไปด้วยซอมบี้และสิ่งกีดขวางมากมาย การขับรถออกไปข้างนอกก็ดูจะไม่ใช่เรื่องจริงเท่าไหร่นัก
งั้นรถพวกนี้จะขายให้ใคร? ใครจะใช้กัน?
คงไม่เปิดให้ขับเล่นแค่ในฐานที่มั่นหรอกนะ? แบบนั้นมันจะดูสิ้นเปลืองเกินไปหรือเปล่า
ช่างเถอะ ลู่หลีไม่มัวแต่คิดมาก เธอแค่อยากเห็นว่าโชว์รูมรถ 4S ที่พูดถึงนั้นมีหน้าตาเป็นอย่างไร
เธอจูงมือหญิงสาวเดินไปจนสุดทางเดินของร้านค้า แล้วบอกว่า "เอาล่ะ ปล่อยออกมาเลย"
หญิงสาวพยักหน้า แล้วปล่อยโชว์รูมรถ 4S ขนาดจำลองออกมา พอแตะพื้นมันก็ขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นห้องกระจกโปร่งใสขนาดใหญ่ยักษ์
ใหญ่กว่าร้านทุกร้านที่เคยมีมาก่อนหน้านี้
ภายในห้องกระจกรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีรถยนต์จอดเรียงรายอยู่หลายคัน มีหลายรุ่นหลายสี ราวกับเป็นงานโชว์รถยนต์ขนาดใหญ่
"ว้าว ว้าว ว้าว ว้าว!" หญิงสาวร้องอุทานด้วยความตื่นเต้น เห็นได้ชัดว่ายังไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน เธอพยายามลากขาที่กะเผลกเพื่อจะวิ่งเข้าไปข้างใน แต่ถูกลู่หลีคว้าตัวไว้ก่อน
ลู่หลีมองไปที่ขาของเธอ ซึ่งเป็นขาขวา แล้วถามว่า "ขาของเธอเป็นอะไรไปเหรอ"
หญิงสาวรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ก่อนจะตอบอย่างลังเลว่า "เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ก่อนวันสิ้นโลกน่ะค่ะ เป็นแบบนี้มานานแล้ว แต่โชคดีที่พอวันสิ้นโลกเริ่มขึ้น ฉันก็ปลุกพลังพิเศษได้ ไม่มีใครกล้ารังแกฉันค่ะ"
ลู่หลีพยักหน้าแสดงความเข้าใจ "งั้นเราไปรักษาที่คลินิกกันไหม เผื่อจะหาย"
หญิงสาวประหลาดใจ "รักษาได้ด้วยเหรอคะ จริง ๆ ตอนแรกฉันก็อยากลองไปดูเหมือนกัน แต่เห็นคนเยอะมาก ต้องรอคิวนานมาก... เลยไม่ได้ไปน่ะค่ะ"
"ไปกัน" ลู่หลีจูงมือเธอเดินตรงไปยังคลินิก
ไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงหน้าคลินิก เป็นไปตามคาด คนแน่นขนัดจนต้องรอคิวนานมาก แต่ในเมื่อเธอเป็นเจ้าของร้าน
เธอก็ลากหญิงสาวเดินแทรกแถวเข้าไปข้างในทันที
หลัวมู่เห็นดังนั้นก็รีบลุกขึ้นทักทายลู่หลีทันที แล้วรีบถามว่า "บอสลู่ เที่ยงนี้คุณไปไหนมาเหรอครับ? ไม่เห็นกลับมากินข้าวเลย!"
ลู่หลีอธิบายว่า "ก็แค่ไปเดินเล่นที่โรงอาบน้ำมาน่ะ แล้วก็กลับเลย พอดีพลาดช่วงเวลากินข้าวไป"
โรงอาบน้ำ? อีกแล้วเหรอ สถานที่ของราชาซอมบี้คนนั้น
เขารู้ดีว่าหวังหยางเองก็แอบมีใจให้ลู่หลีอยู่เหมือนกัน มันชัดเจนจะตายไป อยากจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัวอยู่แล้ว!
"อ๋อ..." หลัวมู่ตอบอย่างหงอย ๆ "งั้นเหรอครับ แล้วครั้งนี้คุณมาที่นี่...?"
ลู่หลีเผยให้เห็นหญิงสาวที่อยู่ข้างหลัง "พาเธอมาหาหมอน่ะ"
หลัวมู่ทำหน้าสงสัย "หา? เธอเป็นอะไรไปเหรอ?" เขากวาดสายตามองขึ้นลง แต่ก็ไม่เห็นว่ามีอะไรผิดปกติ อ้อ ขาขวาดูกะเผลกนิดหน่อย
แต่ถ้าไม่สังเกตดี ๆ ก็แทบมองไม่ออก ยิ่งเธอสวมกางเกงตัวใหญ่ยิ่งปิดบังเอาไว้หมด
"โอเค มาทางนี้เลย" หลัวมู่ไม่ได้ถามต่อว่าเป็นใครหรือโดนอะไรมา ในเมื่อเป็นคนที่บอสลู่พามา เขาก็ทำตามหน้าที่ไปก็พอ
"ไปสิ" ลู่หลีเลิกคิ้วใส่เด็กสาว เธอจึงเดินตามไปอย่างว่าง่าย
หลัวมู่พาหญิงสาวไปที่หน้าเครื่องรักษาทันที พอคนข้างในเดินออกมา เขาก็ให้เธอเข้าไปแทนที่
(จบตอน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น