ตอนที่ 384 สวี่เซิง
หลังจากอ่านรายละเอียดบนบัตรการ์ดขนาดเล็กเสร็จเรียบร้อยแล้ว ลู่หลีถึงค่อยเบนสายตามองสำรวจตรวจสอบตัวของพวกลูกค้าผู้โชคดี นางมีส่วนสูงที่ค่อนข้างเตี้ยกว่าเธอประมาณครึ่งหัว ดวงตาเรียวมนทรงเมล็ดอัลมอนด์คู่สวยกำลังกะพริบตาปริบๆ จดจ้องมองดูหน้าเธออยู่
อ้าว เป็นสาวน้อยสไตล์หวานแหววที่แม้จะไม่ได้ส่งยิ้มพิมพ์ใจออกมาก็สามารถแผ่ซ่านกระแสความน่ารักน่าเอ็นดูชวนเคลิบเคลิ้มออกมาได้ล้นพ้น
เธอพลันค้นพบข้อเท็จจริงขึ้นมาอย่างกะทันหัน ว่าช่วงวันเวลาที่ผ่านมานี้ พวกลูกค้าที่ประสบความสำเร็จขูดเจอรางวัลมักจะเป็นผู้หญิงซะส่วนใหญ่เลยแฮะ ยอดเยี่ยมงดงามเป็นที่สุด สาวน้อยตัวเล็กๆ ผู้อ่อนนุ่มและส่งกลิ่นหอมกรุ่น~
ลู่หลีเอ่ยปากถามไถ่ตามระเบียบขั้นตอนปกติ “คุณมีความต้องการอยากจะลงทะเบียนแลกรับของรางวัลในตอนนี้เลยไหมคะ?”
“แลกค่ะๆๆ ต้องแลกอย่างแน่นอนที่สุดเลยค่ะ!” นางรีบพยักหน้าลงด้วยความตื่นเต้นตื่นตาตื่นใจทันควัน “สวัสดีค่ะบอสลู่ ฉันชื่อสวี่เซิง คำว่าเซิงที่มาจากคำว่าเซิงเกอ (เสียงเพลงประสาน) ค่ะ!”
นางเป็นฝ่ายรุกคืบก้าวเข้ามาเกาะกุมกุมมือทั้งสองข้างของลู่หลีเอาไว้แน่น ฝ่ามือของนางกำลังเกิดอาการสั่นสะท้านสั่นเทาอยู่สะท้อนถึงอารมณ์ จนส่งผลพาให้ฝ่ามือของลู่หลีพลอยสั่นเทาตามไปด้วย
ลู่หลีพลิกฝ่ามือกลับไปเกาะกุมกุมมือของนางเอาไว้แทน “เอาล่ะๆ สวี่เซิง พวกเรา先别急 (อย่าเพิ่งลนลาน) ใจเย็นๆ ก่อนเถอะนะ~”
สวี่เซิงแสร้งทำเป็นเก๊กท่าทางนิ่งสงบผ่อนคลาย ทว่ากลับยังคงอาลัยอาวรณ์ตัดใจละฝ่ามือแยกย้ายออกจากมือของเธอไม่ลง
ลู่หลีอาศัยจังหวะดึงฝ่ามือแยกย้ายผละถอนตัวออกมาอย่างไร้ร่องรอย พลางยื่นนิ้วชี้ไปที่บริเวณพื้นที่ว่างเปล่าตรงบริเวณโดยรอบด้านข้าง “มาเถอะ พวกเรามาเลือกสรรตำแหน่งทำเลที่ตั้งกันสักหน่อยดีกว่า~”
ในวินาทีที่สวี่เซิงได้ทอดสายตามองเห็นของรางวัลในมือ นางก็คัดสรรเลือกตำแหน่งทำเลที่ตั้งเอาไว้ในใจเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ในเวลานี้จึงรีบยื่นนิ้วชี้ตรงดิ่งไปยังพื้นที่เป้าหมายทันที ซึ่งมันเป็นพื้นที่ว่างเปล่าผืนที่อยู่ใกล้ชิดติดกับร้านสลากขูดมากที่สุดผืนหนึ่งนั่นเอง
“ได้เลย แต่อย่างไรก็ตามในค่ำคืนนี้ก็จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนสับเปลี่ยนตำแหน่งทำเลที่ตั้งกันใหม่อยู่ดีนั่นแหละย่ะ” ลู่หลีเอ่ยปากตอบรับพร้อมรอยยิ้ม
“อ้าว?” สวี่เซิงจับต้นชนปลายไม่ถูก เอ่ยปากถามไถ่ขึ้นมาด้วยความมึนงง ดวงตาเรียวมนทรงเมล็ดอัลมอนด์คู่กลมโตบ่ายสายตาทอดมองมาที่เธอตรงๆ
ลู่หลีเอ่ยปากอธิบายขยายความออกมาด้วยความอดทน “ฉันตั้งใจวางแผนเอาไว้ว่าค่ำคืนนี้จะลงมือจัดวางผังโครงสร้างระบบร้านค้าเหล่านี้ใหม่อีกรอบหนึ่งน่ะย่ะ ปัจจุบันตรงนี้มันเป็นเพียงแค่การตั้งวางไว้ชั่วคราวเท่านั้นเอง”
“อ๋อ~ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ~ งั้นฉันขอเลือกตั้งวางไว้ตรงนี้ชั่วคราวไปก่อนแล้วกันนะ!” สวี่เซิงเอ่ยปากบอกอย่างคล่องแคล่วว่องไว
“โอเค” ลู่หลีอุ้มเอาแมวกวักนำโชคเดินมาหา เพื่อปล่อยให้นางได้ลงมือยัดบัตรรงวัลการ์ดขนาดเล็กใส่เข้าไปด้านในด้วยน้ำมือของตัวเอง
บรรดาผู้คนทั้งหลายในพื้นที่ต่างก็สาดสายตามองเห็นลำแสงสีขาวสายหนึ่งสาดส่องพาดผ่านพ้นวาบขึ้นมา ทุกคนต่างพากันแอบลอบบังเกิดความมึนงงสงสัยใคร่รู้พากันหันเหสายตาจดจ้องมองดูตรงรี่เข้ามา หลังจากลำแสงสีขาวจางหายลับไปแล้วมันจะมีสิ่งของอะไรปรากฏโฉมออกมากันแน่นะ?
“ว้าว——” ลู่หลีอุ้มเสียงร้องอุทานชื่นชมหลุดออกมาคำหนึ่ง
นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าร้านค้าแห่งนี้จะมีรูปร่างลักษณะรูปทรงรูปทรงดั่งแก้วชานม! ส่งผลทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะบังเกิดความรู้สึกนึกคิดอยากจะโอบประคองมันเอาไว้บนฝ่ามือขึ้นมาทันตาเลยล่ะนะย่ะ~
รูปทรงกลมมนอวบอ้วน ยิ่งขยับตำแหน่งทอดยาวขยายขึ้นสู่ด้านบนมากเท่าไหร่ ขอบเขตพื้นที่หน้าตัดขยายใหญ่โตกว้างขวางขึ้นตามลำดับ ตรงบริเวณส่วนยอดด้านบนสุดยังคงมีหลอดดูดปักจ่อเด่นหราอยู่หนึ่งเส้น สภาพหน้าตาของมันดูคล้ายกับแก้วชานมในเวอร์ชันที่ผ่านการขยายร่างยักษ์ใหญ่โตมโหฬารไม่มีผิดเพี้ยน
ในอดีตลู่หลีชื่นชอบเสพรับชมการ์ตูนเรื่องสพันจ์บ็อบเป็นชีวิตจิตใจ มักจะบังเกิดความรู้สึกนึกอิจฉาตาร้อนในสภาพบ้านช่องห้องหับของเขาอยู่เป็นประจำ บ้านสับปะรดลูกโตนั่นไง!
“ไปๆ ๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปส่องดูข้างในกันดีกว่า~” ลู่หลีเอ่ยปากบอกด้วยความประหลาดใจแกมยินดี
สภาพสถาปัตยกรรมภายนอกยังคงแผ่ซ่านกระแสความอัศจรรย์ใจใจสั่นสะท้านสะเทือนได้ถึงขนาดนี้ สภาพเลย์เอาต์โครงสร้างภายในมันจะแปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างลักษณะหน้าตาแบบไหนกันแน่นะ? ทุกคนต่างพากันแอบลอบบังเกิดความมึนงงสงสัยใคร่รู้เป็นที่สุด!
สวี่เซิงยังคงจมดิ่งอยู่ในกระแสความประหลาดใจแกมยินดีต่อสภาพรูปลักษณ์ภายนอกอันแปลกประหลาดแตกต่างจากปกติทั่วไปนี้ ทว่ากลับต้องถูกลู่หลียื่นมือไปออกแรงดากจูงพาร่างก้าวเท้าเดินพ้นประตูเข้าสู่พื้นที่ด้านในเรียบร้อยแล้ว
ขอบเขตพื้นที่ภายในห้องกว้างขวางใหญ่โตมโหฬารเป็นพิเศษ ตรงบริเวณโถงใหญ่มีชุดโต๊ะเก้าอี้ม้านั่งสีขาวสะอาดสะอ้านตั้งวางอยู่สองสามชุด สภาพหน้าตาเข้ากันได้ดีกับสไตล์การตกแต่งภายในเป็นอย่างมาก
ถัดลงมาก็คือตำแหน่งเคาน์เตอร์เก็บเงิน สามารถมาเปิดฉากเลือกกดสั่งออเดอร์ หรือชำระเงินค่าใช้บริการตรงบริเวณพื้นที่ตรงนี้ได้ตามปกติ
พื้นที่ทางด้านหลังเคาน์เตอร์เก็บเงิน ก็คือโซนปฏิบัติงานห้องครัวแบบเปิดโล่ง พวกลูกค้าภายนอกจะสามารถสาดสายตาทอดมองเห็นขั้นตอนกระบวนการปรุงแต่งได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งแจ่มแจ๋ว สะอาดสะอ้านและถูกหลักอนามัยเป็นที่สุด
“ว้าว~” คราวนี้แปรเปลี่ยนเป็นทิศทางของสวี่เซิงอุ้มเสียงร้องอุทานชื่นชมหลุดออกมาจากปากบ้างแล้ว สภาพหน้าตาของมันดูคล้ายคลึงกับร้านชานมในความทรงจำยุคอารยธรรมรุ่งเรืองมากจริงๆ
ลู่หลีเบนสายตาทอดมองไปที่เมนูรายการอาหารตรงบริเวณเคาน์เตอร์เก็บเงิน มันคือแผ่นอะคริลิกขนาดใหญ่สามแผ่น ด้านบนเต็มไปด้วยรายชื่อประเภทชานมพร้อมราคาค่างวดที่กำหนดไว้
กระบวนการผลิตปรุงแต่งออกมาได้ละเมียดละไมพิถีพิถันเป็นที่สุด ส่งผลทำให้ผู้คนสามารถสาดสายตามองสำรวจตรวจสอบทำความเข้าใจได้อย่างแจ่มแจ้งแจ่มแจ๋วในคราวเดียว
จำแนกหมวดหมู่ออกเป็น ประเภทชาล้วน ประเภทชาผลไม้ ประเภทชาใส่นมท็อปปิ้งล้นทะลัก รายชื่อประเภทเมนูจำแนกแยกย่อยออกไปเป็นร้อยๆ ประเภทเลยทีเดียว ตอบสนองความชื่นชอบพึงพอใจของกลุ่มคนทุกเพศทุกวัยได้อย่างเพียบพร้อมครบครัน
สวี่เซิงเริ่มบังเกิดความวิตกกังวลขึ้นมาในใจอยู่บ้าง “บอสลู่คะ ถ้าเกิดว่าตัวฉันปรุงแต่งชานมไม่เป็นขึ้นมาจะทำอย่างไรดีล่ะคะ!”
ในเวลานี้ลู่หลีไม่ได้บังเกิดความวิตกกังวลต่อประเด็นที่ว่าตัวเจ้าของร้านจะปรุงแต่งเป็นหรือไม่เลยแม้แต่น้อย ทำเพียงแค่แอบลอบบังเกิดความวิตกกังวลว่าภายในระบบห้างสรรพสินค้าจะมีหุ่นยนต์ฟังก์ชันตรงเป้าหมายเปิดวางจำหน่ายอยู่หรือเปล่าเท่านั้นเอง ขอแค่มีของชิ้นนี้อยู่ เรื่องราวทุกสิ่งทุกอย่างก็ย่อมไม่ใช่ปัญหาอุปสรรคขวากหนามอีกต่อไปแล้วย่ะ
เธอเอ่ยปากปลอบประโลมจิตใจออกมาประโยคหนึ่ง “ไม่เป็นไรหรอกนะย่ะ~” หลังจากนั้นก็รีบเปิดคอมพิวเตอร์แสงเพื่อสืบค้นเสาะหาหุ่นยนต์ฟังก์ชันตรงเป้าหมายทันที
ภายในระบบมีหุ่นยนต์ฟังก์ชันที่ใช้งานร่วมกันกับร้านชานมเปิดวางจำหน่ายอยู่จริงๆ ด้วย ทำเพียงแค่บันทึกป้อนข้อมูลสูตรลับชานม และกำหนดภารกิจการทำงานในแต่ละวันใส่เข้าไปในระบบก็เพียงพอแล้ว
ยกตัวอย่างเช่น หน้าที่ต้มไข่มุก ชงชา หั่นผลไม้ ตลอดจนไปถึงการล้างทำความสะอาดอุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือเครื่องจักรนานัปการเป็นต้น...
หุ่นยนต์สารพัดประโยชน์สามารถลงมือปฏิบัติหน้าที่ได้ทุกสิ่งทุกอย่าง แถมยังไม่บังเกิดความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าขี้เกียจคร้านแต่อย่างใด ทำเพียงแค่คอยป้อนนิวเคลียสคริสตัลให้ตรงตามเวลาและตรงตามปริมาณโควตาก็ใช้งานได้ยาวๆ แล้วล่ะย่ะ
สวี่เซิงทอดสายตามองดูหุ่นยนต์ที่จู่ๆ ก็ผุดโผล่พวยพุ่งออกมาจากความว่างเปล่าต่อหน้าต่อตา ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะบังเกิดความประหลาดใจแกมยินดีระเบิดพวยพุ่งขึ้นมา บอสลู่ช่างมีความรอบคอบละเมียดละไมเตรียมการได้เพียบพร้อมครบครันไร้ที่ติจริงๆ เลยเชียวล่ะ!
ลู่หลีมีความรู้สึกนึกคิดเพียงแค่ว่าหุ่นยนต์ฟังก์ชันพวกนี้มันช่างเปิดฉากใช้งานได้อย่างสะดวกสบายยอดเยี่ยมงดงามเป็นที่สุด หากเลือกใช้งานแรงงานคนธรรมดา ก็ยังคงจำเป็นต้องมานั่งเสียเวลาอบรมสั่งสอนเรียนรู้กันใหม่อีกรอบ แถมยังต้องคอยหวาดระแวงระแวดระวังว่าอีกฝ่ายจะกระทำการผิดพลาดปรุงแต่งรสชาติผิดเพี้ยนไปหรือเปล่า อีกทั้งยังต้องคอยเสียเวลามานั่งพบปะพูดคุยบริหารความสัมพันธ์โซเชียลมนุษย์กันอีกต่างหาก
สู้เลือกใช้งานหุ่นยนต์ฟังก์ชันดีกว่าตั้งเยอะแยะ ไม่จำเป็นต้องมานั่งเปลืองสมองใส่ใจในรายละเอียดหยุมหยิมพวกนี้เลยแม้แต่น้อย
บนพื้นผิวผนังมีคิวอาร์โค้ดสำหรับสแกนสั่งออเดอร์ติดตั้งเอาไว้ หลังจากพวกลูกค้าทำการส่งสั่งออเดอร์พร้อมชำระเงินค่างวดเสร็จสิ้นลง หุ่นยนต์ฟังก์ชันก็จะมีสัญญาณคำสั่งข้อมูลสารหลุดลอยเข้าสู่ระบบ และเริ่มเปิดฉากกระบวนการปรุงแต่งทันที
หลังจากกระบวนการปรุงแต่งเสร็จสิ้นลง ก็มารับสินค้าตามรหัสคิวรับอาหาร เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความสับสนปนเปหยิบสลับสับเปลี่ยนปนเปกันกับของบุคคลอื่น
หลังจากกวาดสายตามองสำรวจตรวจสอบระบบโดยรอบเสร็จสิ้นไปรอบหนึ่งแล้ว คนทั้งสองคนต่างก็สัมผัสรับรู้ได้ว่าขั้นตอนกระบวนการทำงานมันค่อนข้างจะเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบไร้ที่ติเป็นอย่างมาก สวี่เซิงเองก็มีความคิดอยากจะเปิดทำการเปิดฉากเปิดร้านให้บริการภายในวันนี้เลยด้วยเช่นกัน
ดังนั้นจึงร่วมมือกันกับบอสลู่จัดซื้อจัดหากลุ่มทรัพยากรข้าวของเครื่องใช้และวัตถุดิบทำครัวที่จำเป็นต้องหยิบมาใช้งาน
เมนูประเภทชาผลไม้จำเป็นต้องหยิบใช้งานกลุ่มผลไม้สด ใบชาหลากสายพันธุ์ ไข่มุก เฉาก๊วย พุดดิ้ง ถั่วแดง ตลอดจนไปถึงพวกท็อปปิ้งชิ้นเล็กชิ้นน้อยนานัปการ
ปริมาณทรัพยากรวัตถุดิบทำครัวที่จำเป็นต้องจัดซื้อจัดหามันมีปริมาณที่หนาแน่นมหาศาลจนเกินไป พริบตาเดียวก็จัดวางกองทับถมกันจนเต็มแน่นไปทั่วบริเวณพื้นห้องปฏิบัติงานครัว ส่งผลทำให้ลู่หลีถึงกับตกอยู่ในอาการอึ้งทึ่มทื่อพูดจาไม่ออกไปชั่วครู่
เธอเพิ่งจะค้นพบข้อเท็จจริงสัจธรรมขึ้นมาสายหนึ่ง ว่าทุกครั้งที่มีขั้นตอนกระบวนการจัดเตรียมความพร้อมในการเปิดร้านทำการของร้านค้าในเครือแห่งใหม่ ตัวเธอเป็นต้องแวะเวียนแฝงกายปักหลักอยู่ร่วมด้วยทุกครั้งไป แถมยังมักจะเป็นช่วงวันเวลาที่เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ายุ่งเหยิงที่สุดอยู่เป็นประจำอีกด้วย
แต่มันก็ไม่มีหนทางหนีทีไล่อื่นใดเลยนี่นา ยังไงซะอีกฝ่ายก็เป็นเพียงแค่เจ้าของร้านหน้าใหม่ป้ายแดงที่ยังไม่รู้ความ หากเธอไม่ยอมยื่นมือเข้าไปช่วยบริหารชี้แนะชี้ทางให้สักหน่อย แล้วจะปล่อยให้อีกฝ่ายดิ้นรนจัดการเองได้อย่างไรกันล่ะย่ะ?!
ข้าวของเครื่องใช้ประเภทภารกิจล้างทำความสะอาดจัดเตรียมของเหล่านี้นั้น พวกรุ่นหุ่นยนต์ฟังก์ชันมันยังไม่สามารถลงมือปฏิบัติหน้าที่แทนได้ เนื่องจากยังไม่ได้มีการป้อนข้อมูลระบบคำสั่งส่วนนี้เข้าไปในตัวของพวกมัน
คนทั้งสองคนจึงทำได้เพียงแค่ยอมก้มหน้าก้มตายอมรับชะตากรรมลงมือทำงานทำการกันอย่างขะมักเขม้น ขั้นแรกจัดการลอกฉีกแก้วแกะซองบรรจุภัณฑ์วัตถุดิบทุกชนิดเปิดออก แล้วนำไปจัดวางเรียงรายไว้ในตำแหน่งทำเลที่ตั้งที่สามารถหยิบฉวยหยิบใช้งานได้อย่างสะดวกสบายมือที่สุด
ลำพังแค่หลอดดูดเพียงอย่างเดียวก็มีหน้าตารูปแบบแยกย่อยออกไปตั้งหลายชนิดแล้ว หลอดดูดสามแฉก หลอดดูดขนาดใหญ่ หลอดดูดขนาดเล็ก แถมยังมีช้อนพลาสติกแบบใช้แล้วทิ้งอีกต่างหาก
ข้าวของเครื่องใช้เหล่านี้ล้วนนำมาจัดวางใส่รวมกันไว้ในกล่องบรรจุภัณฑ์ ตั้งวางไว้บนเคาน์เตอร์เก็บเงิน เพื่อปล่อยให้พวกลูกค้าหยิบฉวยหยิบใช้งานกันเองตามอำเภอใจ
นอกจากนี้ยังมีแก้วพลาสติกแบบใช้แล้วทิ้ง ปลอกสวมแก้ว ฝาปิดแก้ว สำหรับใช้บรรจุชานม
แถมตัวแก้วบรรจุก็ไม่ได้มีเพียงแค่รูปแบบดั่งพิมพ์เดียวกันเสมอไป มีทั้งเวอร์ชันแก้วขนาดใหญ่ แก้วขนาดเล็ก แก้วทรงสูง แก้วทรงเตี้ย แก้วทรงอ้วน แก้วทรงผอม แก้วพลาสติกโปร่งใส แยกย่อยออกไปคอยจับคู่ผสมผสานให้เข้ากับรายชื่อประเภทชานมแต่ละชนิดได้อย่างพอดิบพอดี
สวี่เซิงทอดสายตามองดูจนพาลบังเกิดอาการเวียนศีรษะหน้ามืดตาลายขึ้นมาทันตา โชคดีเหลือเกินที่มีหุ่นยนต์ฟังก์ชันคอยช่วยเหลือ ขอแค่ป้อนข้อมูลป้อนรหัสระบบใส่เข้าไปในตัวของพวกมัน พวกมันก็ย่อมสามารถเปิดฉากทำงานทำการแทนได้ทันที
หากจะให้ตัวนางมานั่งทุ่มเทสมองจดจำข้าวของเครื่องใช้มากมายขนาดนี้ ย่อมไม่มีทางจำได้หมดแน่นอน...
ปัจจุบันวันเวลาล่วงเลยผ่านมาจนถึงช่วงบ่ายสามโมงตรง ลู่หลีเอ่ยปากถามไถ่ขึ้นมาว่า “คุณมีความตั้งใจแน่วแน่อยากจะเปิดทำการเปิดร้านภายในวันนี้เลยจริงๆ เหรอคะ?”
ขั้นตอนกระบวนการจัดเตรียมความพร้อมในการทำงานมันยังคงหลงเหลือทิ้งไว้เป็นกองพะเนินเทินทึกเลยนะย่ะ ต้มชา ต้มไข่มุก ต้มพุดดิ้ง ต้มเฉาก๊วย ปัจจุบันข้าวของทรัพยากรปรุงแต่งวัตถุดิบเหล่านี้ยังไม่ได้มีการเปิดฉากลงมือปรุงต้มเลยสักอย่างเดียวเลยนะในตอนนี้!
สวี่เซิงเองก็นึกถึงประเด็นปัญหานี้ขึ้นมาได้เช่นกัน ภายในใจเริ่มบังเกิดกระแสความรู้สึกท้อแท้อยากจะเอ่ยปากถอยทัพถอนตัว (ตีกลองถอยทัพ) อยู่บ้าง ทว่านางรู้ดีว่าวันพรุ่งนี้บอสลู่ก็จำเป็นต้องสับเท้าก้าวเดินจากพื้นที่แห่งนี้ไปแล้ว
หากเป็นเช่นนั้น บรรดาชาวเมืองผู้อยู่อาศัยในฐานที่มั่นจี๋ลี่ (ในเนื้อหาต้นฉบับบทนี้พิมพ์ชื่อฐานที่มั่นผิดเพี้ยนเป็นฐานที่มั่นจี๋ลี่ แต่ตามข้อเท็จจริงในพาร์ทสถานที่คือฐานที่มั่นหมิงจู) ก็คงจะไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสชาติซดฟาดชานมอันแสนอร่อยเหาะนี้แล้วน่ะสิ แม้ว่าตัวนางจะไม่ได้มีบุคคลที่รู้จักมักคุ้นมักจี่สนิทสนมอยู่ที่นี่มากมายอะไรขนาดนั้นก็เถอะ ทว่าลึกๆ ในใจกลับแอบมีความคิดอยากจะปรุงแต่งออกมาให้พวกเขาทุกคนได้ลองลิ้มชิมรสชาติดูบ้างเหมือนกัน
แต่อย่างไรก็ตาม ประเด็นปัญหาที่สำคัญที่สุดเหนือสิ่งอื่นใดเลยก็คือ มันสามารถหยิบยกเอาเรื่องราวนี้มาขิง炫耀 (อวดอ้าง/โอ้อวด) ได้ต่างหากล่ะย่ะ! พวกมนุษย์หน้าไหนในอดีตที่เคยส่งสายตาดูถูกดูแคลนเหยียดหยามในตัวของนางเอาไว้ล่ะก็ หึหึ!
พากันแหกตาหันมาจดจ้องมองดูหน้าฉันให้ดีๆ เลยนะย่ะ! ตัวฉันคนนี้คือผู้หญิงคนสวยที่ประสบความสำเร็จโชคดีขูดเจอรางวัลที่หนึ่งเชียวนะยะ!
ลำพังแค่จินตนาการคิดขบคิดมาถึงภาพฉากเหตุการณ์ยามที่ตัวเองสามารถเชิดหน้าชูตาประกาศศักดาถอนหายใจระบายความอัดอั้นตันใจ (เชิดหน้าชูตา) ออกมาได้อย่างเต็มภาคภูมิ ภายในใจของสวี่เซิงก็พลันบังเกิดกระแสความฮึกเหิมหาญกล้าพวยพุ่งขึ้นมาสูงเทียมฟ้าทันที “เปิดค่ะ! ต่อให้จะมีโอกาสเปิดทำการเปิดร้านได้แค่เพียงสองชั่วโมงสั้นๆ ก็ตามทีเถอะค่ะ!”
“เยี่ยม! งั้นก็ไม่ต้องลงมือต้มปรุงแต่งในปริมาณที่หนาแน่นมหาศาลจนเกินไปหรอกนะ เอาแค่เพียงพอต่อปริมาณขอบเขตการใช้งานภายในวันนี้ก็เพียงพอแล้วล่ะย่ะ ฉันขอแนะนำให้คุณกำหนดเวลาเปิดทำการเปิดร้านเป็นช่วงสิบโมงเช้าของทุกวันจะดีกว่านะ เพราะขั้นตอนกระบวนการจัดเตรียมข้าวของพวกนี้ในแต่ละวันมันก็จำเป็นต้องจัดสรรเวลามานั่งทำอยู่พอสมควรเลยล่ะ”
“รับทราบค่า~” สวี่เซิงเอ่ยปากน้อมรับคำชี้แนะแต่โดยดี
คนสองคนผนวกกำลังกับอีกสองหุ่นยนต์ฟังก์ชันเริ่มเปิดฉากสาละวนลงมือทำงานทำการกันอย่างขะมักเขม้น จนกระทั่งวันเวลาล่วงเลยผ่านมาจนถึงช่วงเวลาสี่โมงเย็นพอดิบพอดี ชานมแก้วแรกอันเป็นผลงานสำเร็จรูปชิ้นโบแดงก็ผ่านพ้นกระบวนการผลิตคลอดคลอดออกมาจากเตาจัดวางเด่นหราเป็นที่เรียบร้อย
มันคือเมนูประเภทชาล้วน ภายในแก้วไม่ได้มีการผสมผสานท็อปปิ้งหรือสิ่งของชิ้นเล็กชิ้นน้อยใดๆ บรรจุอยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือเบสิกชาล้วนผสมผสานรวมกันกับน้ำนมสด สภาพหน้าตารสชาติมีความคล้ายคลึงกับเมนูซิกเนเจอร์ขึ้นชื่อประจำร้านของแบรนด์ชานมชื่อดัง (ชาจี) ในยุคอารยธรรมรุ่งเรืองไม่มีผิดเพี้ยน
ลู่หลีลองยกขึ้นมาซดฟาดดูคำหนึ่ง รสชาติมันช่างถอดแบบออกมาดั่งพิมพ์เดียวกันเป๊ะๆ เลยทีเดียว แม้แต่ชื่อเสียงเรียงนามที่ตั้งไว้ก็จัดแจงตั้งออกมาได้ยอดเยี่ยมงดงาม ชื่อที่แฝงไปด้วยกระแสความจริตจะก้าน (ชาลีชาจี)
ส่งผลทำให้ผู้คนสาดสายตามองสำรวจตรวจสอบแวบแรกก็ไม่อาจเข้าใจแจ่มแจ้งได้ทันทีว่าไอ้เจ้าสิ่งของชิ้นนี้มันคืออะไรกันแน่ ทว่าลึกๆ ในใจกลับสัมผัสได้ถึงกระแสแรงดึงดูดกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นจนนึกอยากจะขอลิ้มลองซดฟาดดูสักหน่อยขึ้นมาทันตา
หลังจากขั้นตอนกระบวนการจัดเตรียมความพร้อมในการทำงานทุกสิ่งทุกอย่างเข้าที่เข้าทางเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว ลู่หลีก็จัดแจงเอื้อมมือไปเลื่อนเปิดบานประตูร้านค้าออกกว้าง พร้อมส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจออกไปเพื่อต้อนรับเปิดประตูต้อนรับพวกลูกค้าที่เฝ้ากบดานรอคอยมาเป็นเวลานานแสนนานสืบต่อไป
ในยามที่พวกลูกค้าพากันปักหลักกบดานอยู่บริเวณด้านนอกก่อนหน้านี้นั้น ต่างก็พากันเดินก้าวเท้าท่องเที่ยวเยี่ยมชมรอบๆ แก้วชานมเวอร์ชันขยายร่างยักษ์ใหญ่โตมโหฬารแก้วนี้ไปรอบหนึ่งเรียบร้อยแล้ว ปากก็ลงมือขูดสลากขูดไปพลาง ในใจก็แอบลอบบังเกิดความคาดหวังเฝ้ารอคอยให้ร้านค้าเปิดประตูทำการเปิดร้านขึ้นมาไวๆ ไปพลาง
“ว้าว~ นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าขอบเขตพื้นที่หน้าตัดภายในมันจะใหญ่โตมโหฬารกว้างขวางมากขึ้นกว่าเดิมตั้งเยอะแยะเลยแฮะ!”
“ใช่แล้วล่ะ แต่อย่างไรก็ตามก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่ามนุษย์หน้าไหนมันจะดวงเฮงโชคดีหนุนดวงชะตาได้ถึงขนาดนี้ ถึงขั้นประสบความสำเร็จขูดเจอรางวัลที่หนึ่งชิ้นนี้มาครองได้น่ะนะ”
“เฮ้ย แม่เจ้าโว้ย นั่นมันไม่ใช่สวี่เซิงหรอกเหรอวะนั่น?!”
“สวี่เซิง? อยู่ที่ไหนกันล่ะวะ? การได้สาดสายตามองเห็นนางปรากฏตัวโผล่หน้าขึ้นมามันก็เป็นเรื่องราวที่ปกติธรรมดาทั่วไปไม่ใช่หรือยังไงกันล่ะวะ? พวกเราทุกคนต่างก็มีฐานะเป็นพวกลูกค้าเหมือนๆ กันทั้งนั้น มีเรื่องราวอะไรน่าตื่นตาตื่นใจมึนงงสงสัยตรงไหนกันล่ะเนี่ย~”
“ไม่ใช่ ไม่ใช่ซะหน่อยเว้ยเฮ้ย นายลองแหกตาจดจ้องมองดูดีๆ สิ ไฉนนางถึงได้แฝงกายไปยืนปักหลักอยู่ข้างกายของบอสลู่ได้ล่ะวะนั่น แถมยังร่วมพูดคุยพูดจาสัพเพเหระส่งเสียงหัวเราะเริงร่าไปพร้อมๆ กับบอสลู่ได้อย่างสนิทสนมกลมเกลียวขนาดนั้นอีกต่างหาก!”
“อ้าว?” คนทั้งสองคนประสานเสียงอุทานออกมาพร้อมกัน ก่อนจะพร้อมใจกันหันเหสายตาจดจ้องมองตรงรี่เข้าไปทันที ก็สาดสายตามองเห็นสวี่เซิงและลู่หลีกำลังยืนปักหลักอยู่ทางด้านหลังเคาน์เตอร์เก็บเงิน และไม่รู้เหมือนกันว่ากำลังร่วมพูดคุยแชตคุยเรื่องราวสนุกสนานอะไรกันอยู่ คนทั้งสองคนถึงได้ส่งเสียงหัวเราะร่าตัวงอหัวร่อจนตัวโยนหงายหลังหงายท้องไปทางด้านหลังขนาดนั้น
(จบตอน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น