ตอนที่ 374 ร้านเค้กอันแสนวุ่นวาย
คังหรงถลึงตาตอกกลับไป พลางเอาฝ่ามือเท้าสะเอวแล้วเอ่ยว่า “หมดแล้ว!”
ชายคนนั้นรีบเบือนสายตาหลบหนีไปทันที “เหอะ ขี้งกชะมัด!”
ในขณะเดียวกันคนอื่น ๆ เริ่มเปิดฉากเดินสำรวจดูสภาพแวดล้อมภายในร้านเค้กกันแล้ว รายการสินค้าค่อนข้างจะมีให้เลือกสรรครบครันดีแท้
ทั้งขนมหวานชิ้นเล็ก คุ้กกี้บิสกิตชิ้นเล็ก และขนมปังชิ้นเล็ก ต่างก็มีจัดวางจำหน่ายอัดแน่นอยู่สารพัดชนิด อย่างน้อยที่สุดก็น่าจะมีจัดวางไว้ตั้งสามสี่สิบประเภทเลยทีเดียว
บริเวณทำเลใกล้ประตูหลักจัดวางพวกถาดรองและที่คีบขนมคอยให้บริการ
ผู้รอดชีวิตบางคนที่แอบมีนิสัยใจร้อนเริ่มเปิดฉากยื่นมือไปหยิบเลือกสรรสินค้ากันแล้ว นำเอาที่คีบขนมมาคอยคีบขนมปังจัดวางใส่ลงในถาดรอง พลางหยิบเลือกชิ้นขนมหวานจัดวางตามลงไป
หลังจากเลือกสรรของที่ต้องการจนเสร็จสรรพเรียบร้อย ก็พากันประคองยกเอาถาดรองมุ่งตรงดิ่งมาที่ทำเลเคาน์เตอร์เช็กบิลเพื่อจ่ายเงินทันที
ทำเลตรงนี้มีเครื่องสแกนบาร์โค้ดติดตั้งใช้งานอยู่ แค่นำหน้าจอเครื่องยิงสแกนผ่านสินค้าสารพัดอย่างที่อยู่บนถาดรองรอบเดียว ตัวระบบก็สามารถเปิดฟังก์ชันแยกแยะระบุข้อมูลสินค้าทุกชิ้นได้ในพริบตาทันที ปราศจากความจำเป็นต้องเสียเวลามานั่งพิมพ์คีย์ป้อนข้อมูลทีละชิ้นเลยค่ะ
หลังจากระบบแยกแยะเสร็จสิ้น รายละเอียดข้อมูลสินค้าสารพัดชิ้นก็จะถูกสลักข้อความแสดงผลขึ้นมาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทั้งค่าน้ำหนักราคาและป้ายชื่อสินค้าประกอบกันเด่นหรา
ขั้นตอนถัดไป ก็คือระบบการบรรจุหีบห่อจัดส่งห่อกลับบ้านเพื่อส่งมอบสินค้าให้แก่กลุ่มลูกค้าพึ่งพาใช้งานนั่นเอง
โชคดีที่ก่อนหน้านี้บอสลู่เพิ่งจะออกปากแจ้งคู่มือคำสั่งเอาไว้ว่าต้องการจะเปิดระบบสั่งทำพวกถุงบรรจุภัณฑ์พิเศษบางส่วนมาใช้งานล่วงหน้า ซึ่งบนตัวถุงจะมีการสลักข้อความป้ายชื่อร้านเค้กเอาไว้ด้วย
ใช่แล้ว ป้ายชื่อร้านเค้กที่คังหรงเพิ่งจะริเริ่มตั้งขึ้นมาเมื่อครู่ มีชื่อเรียกว่า : ร้านเค้กของหรงหรง!
ตัวคนดูแลสามารถเปิดใช้งานแอปพลิเคชันเพื่อปรับเปลี่ยนข้อมูลได้โดยตรง หลังจากนั้นตัวป้ายชื่อแบรนด์หน้าร้านก็จะขยับปรับเปลี่ยนสภาพตามระบบกลไกทันทีดื้อ ๆ
ยกตัวอย่างเช่น ลูกค้าคนนี้เลือกสรรขนมปังกรอบรสนมมาตุนไว้ หน้าที่การงานหลักก็คือต้องนำถุงพลาสติกมาบรรจุใส่ของลงไป แล้วจัดการปิดปากถุงให้เรียบร้อยเป็นระเบียบ
และยังมีเมนูเครปเค้กมะม่วง เครปเค้กทุเรียน ซึ่งสินค้าเหล่านั้นล้วนมีกล่องพลาสติกคอยรองรับบรรจุตัวเนื้อเค้กไว้เรียบร้อยแล้ว หน้าที่การงานหลักก็แค่ยื่นมือไปหยิบจัดวางใส่รวมกันลงไปในถุงบรรจุภัณฑ์ได้ทันทีดื้อ ๆ
แแถมยังมีพวกขนมปังโกลเดนท์ชิ้นเล็กอีกจำนวนหกชิ้น ซึ่งสินค้าของใช้ชิ้นนี้มีกล่องกระดาษดีไซน์พิเศษคอยทำหน้าที่รองรับบรรจุสินค้าโดยเฉพาะอยู่แล้ว โดยในหนึ่งกล่องจะสามารถจัดวางสินค้าได้พอดีเป๊ะจำนวนหกชิ้น
สีหน้าท่าทางของเธอจัดว่ายังคงมีความนิ่งสงบเป็นธรรมดาดีแท้ คอยยื่นมือไปหยิบจับสิ่งของสารพัดชิ้นจัดวางใส่ลงในถุงบรรจุภัณฑ์ทีละอย่างตามลำดับขั้นตอน
คังหรงจัดการยื่นส่งถุงบรรจุภัณฑ์ที่บรรจุสินค้าเสร็จสรรพเรียบร้อยส่งมอบให้แก่ลูกค้า พลางเอ่ยปากแจ้งค่าน้ำหนักราคาค่าสินค้าออกมาดื้อ ๆ ลูกค้าจึงจัดการหย่อนเติมปริมาณนิวเคลียสคริสตัลส่งมอบจ่ายแต้มใส่ลงในตุ๊กตาแมวกวักทันที
ถือเป็นอันเสร็จสิ้นระบบขั้นตอนกระบวนการซื้อขายไปหนึ่งออเดอร์
ด้านหลังยังมีขบวนแถวกลุ่มลูกค้าอีกตั้งมากมายก่ายกองคอยยืนต่อคิวรอเช็กบิลค่าสินค้าอยู่ คังหรงจึงแอบไม่กล้าเปิดระบบผ่อนคลายความระมัดระวังลงเลยแม้แต่วินาทีเดียว
ทิศทางฝั่งนี้ ลู่หลีคอยเดินทอดน่องเฝ้ามองสำรวจดูสภาพแวดล้อมภาพรวมภายในร้านค้า เพื่อช่วยส่องจับจ้องมองดูว่ามีทำเลตำแหน่งจุดไหนที่มีความจำเป็นต้องขยับปรับปรุงโมดิฟายระบบเพิ่มขึ้นอีกบ้างไหมนะ
เสิ่นปิงและคนอื่น ๆ พากันซอยเท้าวิ่งกวดก้าวเดินเร่งรีบเดินทางมาถึงทำเลหน้าร้าน พลางส่งเสียงเอ่ยปากร้องทักทายพูดคุยกับลู่หลีคำหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มเปิดฉากยื่นมือไปหยิบเลือกสรรสินค้าของตัวเองบ้าง
เสิ่นปิงยืนนิ่งอยู่ใกล้ประตูหลักพลางกวาดสายตามองสำรวจดูรอบหนึ่ง สายตาจับจ้องเล็งเป้าหมายล็อคพิกัดทำเลตำแหน่งไปที่ร่างของลู่หลีได้อย่างแม่นยำในพริบตา
เธอคนนั้นกำลังเอาจับฝ่ามือทั้งสองข้างไขว้ไว้ทางด้านหลัง คอยก้าวเท้าสับขาเดินทอดน่องเยื้องกรายท่าทางโอ่อ่าอลังการยิ่งนัก ท่าทางลักษณะช่างดูภาคภูมิใจราวกับสิ่งก่อสร้างร้านค้าแห่งนี้เป็นสมบัติพัสถานชิ้นเอกส่วนตัวของเธอเองยังไงยังงั้นแหละ ทว่าหากจะว่าไปแล้วความรู้สึกนึกคิดทัศนคติข้อนั้นมันก็ย่อมถูกต้องปราศจากข้อผิดพลาดข้อจำกัดอะไรอยู่แล้วสิคะ
เขาก้าวเท้าสับขาเดินมุ่งหน้าเข้าไปหา พลางยื่นส่งกล่องปิ่นโตเก็บความร้อนขยับไปข้างหน้าเล็กน้อย “เอ้า ข้าวกล่องที่ฉันคอยจัดเตรียมแบ่งสรรนำมาส่งมอบชดเชยให้แก่คุณค่ะ รีบเปิดระบบฟาดเข้าปากทานในขณะที่มันยังคงส่งกลิ่นอายความร้อนอุ่น ๆ อยู่เถอะนะคะ”
ลู่หลีเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ ยื่นมือไปรับกล่องปิ่นโตมาถือไว้ พลางเปิดฝาออกมองสำรวจดู พบว่าภายในเสบียงอาหารยังคงส่งกลิ่นอายความร้อนอุ่น ๆ กรุ่นโชยมาแตะจมูกดีแท้จริงๆ
“โอ้โห ทั่วทั้งที่งานยุ่งขนาดนี้ในใจยังอุตส่าห์จดจำระลึกถึงเรื่องราวของฉันอยู่ได้อีกเหรอเนี่ยคะ” ลู่หลีเอ่ยคำพูดเอ่ยแซวประชดชีวิตออกมาประโยคหนึ่ง พลางประคองยกกล่องปิ่นโตเดินก้าวขาออกไปข้างนอกอาคารเพื่อเปิดระบบทานข้าวด้านนอก จะได้ป้องกันไม่ให้กลิ่นอายกับข้าวบ้าน ๆ ไปส่งผลกระทบรบกวนกระแสกลิ่นอายความหอมหวานภายในร้านเค้กเข้า
เสิ่นปิงก้าวเท้าซอยเท้าซ้อนตามหลังเดินออกไปด้านนอกอาคาร พลางหย่อนตัวลงนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นข้างกายเธอ คอยเฝ้าเฝ้ามองดูเธอเปิดฉากสวาปามตักข้าวเข้าปากคำโต “เป็นไงล่ะ ปักหลักคลุกคลีคอยช่วยงานอยู่ภายในร้านเค้กตั้งนานขนาดนี้ ท้องไส้ยังปราศจากความรู้สึกอิ่มหนำสำราญอีกงั้นเหรอคะ”
“โธ่เอ๊ย คำพูดประโยคนี้ของคุณมันช่างฟังดูปราศจากเหตุผลรองรับสิ้นดีเลยค่ะ ต่อให้ก้อนขนมหวานเค้กเหล่านั้นมันจะส่งรสชาติอร่อยเลิศรสสุดยอดขนาดไหนก็ตาม แต่มันก็ย่อมไม่มีทางถูกนับรวมจัดสรรมาใช้ทำหน้าที่ทดแทนข้าวสวยมื้อหลักประทังชีวิตได้อยู่ดีไม่ใช่หรือไงคะ” ลู่หลีคอยละเว้นจังหวะพ่นคำพูดชี้แจงรายละเอียดออกมาประโยคหนึ่งในระหว่างช่วงเวลาเคี้ยวข้าว
ก้อนขนมเค้กก็อร่อย อุปกรณ์ครีมสดก็รสชาติดี ทว่าข้าวสวยเมล็ดข้าวสารมื้อหลักชดเชยประทังชีวิตมันย่อมส่งรสชาติที่อร่อยเลิศรสตอบโจทย์ความต้องการร่างกายได้ดีที่สุดในโลกอยู่ดีค่ะ!
เธอคอยตักข้าวสวยเข้าปากเคี้ยวทานเพิ่มไปอีกตั้งสองสามคำ คอยเคี้ยวทานตุ้ย ๆ ยิ่งเคี้ยวรสชาติน้ำตาลในเนื้อข้าวก็ยิ่งส่งรสชาติหวานละมุนลิ้นยิ่งนัก
เสิ่นปิงคอยนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น พลางเอามือเท้าคางเฝ้าเฝ้ามองดูท่าทางของเธอเงียบ ๆ เนื้อแก้มกลมป่องแก้มป่องคอยขยับเคลื่อนไหวขึ้นลงเป็นจังหวะตามการเคี้ยว ช่างดูน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก แอบเกิดอาการอยากยื่นนิ้วมือไปจิ้มทักทายแก้มป่องข้างนั้นดูสักทีจริง ๆ
คิดตกแล้วเขาก็ยื่นนิ้วมือออกไปจิ้มแก้มเธอเบา ๆ ไปแวบหนึ่งตามสัญชาตญาณ อืม สัมผัสเนื้อค่อนข้างจะมีความแน่นตึงตึงมือนิด ๆ ข้างในอัดแน่นไปด้วยเนื้อข้าวสวยขาวเนียนทั้งนั้นเลยนี่นา
ลู่หลีคอยเคี้ยวข้าวสารไปได้ครึ่งทาง พลางเกิดความรู้สึกนึกระอาใจปนเปเอือมระอาทำหน้ามึนตึ้บแล้วหันสายตามาจ้องจับผิดมองดูเขา สะบัดศีรษะขยับหลบเลี่ยงไปมาสองสามที เพื่อช่วยสลัดให้ฝ่ามือนิ้วมือของเขาหลุดพ้นออกไปให้พ้นทาง
เสิ่นปิงคอยชักฝ่ามือนิ้วมือกลับคืนมาประคองกักเก็บไว้ในอ้อมอก พลางส่งเสียงหัวเราะฮิฮิตอบรับด้วยสีหน้าท่าทางเอาอกเอาใจสุดชีวิตว่า “คุณตั้งหน้าตั้งตาเปิดระบบทานข้าวต่อไปเถอะนะคะ เดี๋ยวฉันขอตัวก้าวเท้าเดินเข้าประตูไปช่วยส่องดูรายละเอียดข้างในหน่อยละกันค่ะ”
ลู่หลีส่งเสียงหึออกมาคำหนึ่งเบา ๆ ในลำคอ เสิ่นปิงทุบสะบัดตัวหยัดยืนขึ้น ก่อนจะหมุนตัวเดินก้าวเข้าสู่ภายในร้านเค้กทางด้านหลังของเธอไป
เธอนั่งเหม่อมองสำรวจดูกระแสฝูงชนราษฎรทุกคนที่พากันเดินก้าวเข้าก้าวออกจากประตูร้านเค้กกันอย่างหนาแน่นราวกับฝูงผึ้งแตกรัง จึงรีบตั้งหน้าตั้งตาเปิดฉากซอยเท้ากวาดข้าวสวยเข้าปากเพิ่มเติมอีกสองสามคำอย่างรวดเร็ว ฟาดข้าวกล่องจนเรียบอาวุธเสร็จสรรพเรียบร้อยอย่างลนลานก็รีบก้าวเท้าสับขาเดินเข้าประตูไปช่วยซัพพอร์ตงานทันที
ตลอดช่วงเวลาระยะสั้นสั้นเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงครึ่งผ่านไป รายการสินค้าเสบียงอาหารสารพัดชิ้นที่จัดวางตระเตรียมไว้ภายในร้านเค้กก็โดนกลุ่มลูกค้าพากันรุมล้อมกวาดซื้อกวาดเรียบจนหมดสิ้นเกลี้ยงเกลาพังทลายในพริบตาทันทีดื้อ ๆ
ราษฎรทุกคนต่างพากันเกิดกระแสความกระตือรือร้นและให้ความสนใจใคร่รู้กับสิ่งก่อสร้างร้านเค้กแกะกล่องแห่งนี้กันอย่างล้นพ้น
สัมผัสได้ราวกับว่าสินค้าในแต่ละชิ้นช่างส่งรสชาติที่อร่อยเลิศรสสุดยอดน่าลิ้มลองไปหมด แอบปรารถนาอยากจะเปิดระบบกวาดซื้อเปย์เงินมาตุนไว้ทานทุกสิ่งอย่าง ทว่าติดตรงที่เสบียงปริมาณนิวเคลียสคริสตัลในกระเป๋าเงินค่อนข้างมีเงื่อนไขข้อจำกัด แแถมสินค้าเค้กที่จัดวางตระเตรียมไว้บนชั้นวางสินค้าโชว์สินค้ามันก็มีโควตาปริมาณจำกัดแค่นั้นเอง
คังหรงคิดไม่ถึงเลยว่ากิจการธุรกิจการค้ารายรับในรอบนี้มันจะมีความคึกคักอลังการขนาดนี้ ปริมาณสินค้าที่คอยจัดเตรียมแบ่งสรรไว้ในตอนแรกสุดจัดว่ายังคงห่างไกลกับปริมาณความต้องการของฝูงชนอย่างมหาศาล ยามนี้เริ่มมีกลุ่มลูกค้าจำนวนมากพากันเปิดฉากส่งเสียงเอ่ยปากซักถามรายละเอียดสินค้ากันเข้ามาไม่หยุดแล้ว
แต่ทว่าในยามนี้ตัวเธอจำเป็นต้องปักหลักยืนนิ่งอยู่ประจำตำแหน่งทำเลเคาน์เตอร์เช็กบิล คลาดสายตาขยับร่างกายปลีกตัวเดินจากไปทิศทางไหนไม่ได้เลยสักวินาทีเดียว
บอสลู่คะ บอสลู่คะ บอสลู่ตัวจริงเสียงจริงปักหลักจมปลักอยู่ที่ทำเลตำแหน่งไหนกันล่ะเนี่ยคะ
สายตาของคังหรงระดมกวาดสายตามองสำรวจค้นหาร่องรอยเบาะแสภายในร้านด้วยความลนลานและรีบเร่งสุดชีวิต ในที่สุดสายตาก็ล็อคพิกัดทำเลตำแหน่งไปหยุดอยู่ที่ร่างของลู่หลีที่กำลังเดินทอดน่องเยื้องกรายวนเวียนไปมาอยู่ตรงทำเลส่วนกลางห้องได้สำเร็จ
เธอรีบหยุดกระบวนการทำงานทุกอย่างในฝ่ามือลงชั่วคราว พลางยกฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้นสูงชูขึ้นฟ้าแล้วออกแรงโบกมือไปมาหาลู่หลีสุดชีวิต “บอสลู่คะ! บอสลู่คะ!”
เมื่อลู่หลีได้ยินเสียงสัญญาณร้องเรียกป้ายชื่อแบรนด์ตัวตน เธอก็รีบเขย่งปลายเท้าหยัดยืนขึ้นเพื่อคอยสอดส่องสายตามองตามหาที่มาของต้นเสียงในพริบตาทันที
อ้อ ที่แท้คือเสียงของคังหรงนี่เอง
เธอก้าวเท้าซอยเท้าซอยเท้าก้าวเดินกึ่งวิ่งมุ่งหน้าเข้าไปหา สบประสานสายตาเข้ากับแววตาอันแฝงเร้นติดกระแสความช่วยเหลือชดเชยของเธอ พริบตานั้นในใจก็เกิดความกระจ่างแจ้งกระจ่างแจ้งแก่ใจทะลุปรุโปร่งทันที
“ตกลงค่ะ ๆ ๆ คุณรีบขยับร่างกายปลีกตัวเดินเข้าห้องครัวหลังร้านไปจัดการสะสางงานผลิตได้เลยค่ะ ทำเลหน้าร้านตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่การงานของฉันจัดการคอยซัพพอร์ตระบบควบคุมเองค่ะ” ลู่หลีลอบถอนหายใจยาวออกมาคำหนึ่ง พลางยื่นมือไปรับช่วงต่อแบกรับหน้าที่การงานกองโตจุกจิกเหล่านี้มาจัดการอย่างราบเรียบเป็นธรรมดา
คังหรงระดมเอ่ยคำพูดเอ่ยคำขอบคุณออกมาตั้งหลายต่อหลายรอบ พลางส่งมอบแววตาอันเปี่ยมล้นไปด้วยกระแสความตื้นตันใจซาบซึ้งใจซาบซึ้งใจส่งมอบชดเชยชื่นชมให้แก่เธอ “งั้นตัวฉันขอปลีกตัวก้าวลึกเข้าไปปฏิบัติงานในห้องครัวหลังร้านเลยละกันนะคะ~”
ทันทีที่ก้าวเท้าเหยียบก้าวข้ามผ่านประตูเข้าสู่ทำเลห้องปฏิบัติงานเบเกอรี คังหรงก็เริ่มต้นเปิดฉากง่วนปฏิบัติงานง่วนวุ่นวายทันที ดำเนินงานไปตามประเภทระบบและโควตาปริมาณความคืบหน้าของขนมหวานเบเกอรีที่เคยตั้งค่าระบบจัดสรรในรอบก่อนหน้า สั่งให้เครื่องจักรอัจฉริยะเปิดระบบเร่งกระบวนการผลิตออกมาอีกระลอกหนึ่งทันทีดื้อ ๆ
รอบขั้นตอนการทำงานในคราวนี้หลงเหลือเพียงแค่กำลังแรงงานของคังหรงปักหลักอยู่เคียงข้างเครื่องจักรเพียงคนเดียวเท่านั้นแล้วล่ะคะ ตัวเธอคงมีเรื่องราวหน้าที่การงานหลักจุกจิกให้ต้องคอยง่วนวุ่นวายกันอีกยาวทีเดียวเลยล่ะคะ
สินค้าชิ้นส่วนขนมเค้กชิ้นเล็กบางส่วนมีความจำเป็นต้องถูกจัดวางตั้งไว้บนแผ่นกระดาษแข็งดีไซน์งดงาม ชิ้นส่วนขนมหวานชิ้นเล็กบางส่วนมีความจำเป็นต้องพึ่งพาแรงงานนำเอากล่องพลาสติกมาคอยรองรับบรรจุสินค้า
หมวดหมู่ประเภทคุ้กกี้บิสกิตและขนมปังจัดว่ายังมีระบบขั้นตอนการจัดสรรจัดวางที่สะดวกราบรื่นเป็นธรรมดาค่อนข้างง่ายดายกว่า หน้าที่การงานหลักก็แค่ยื่นมือไปหยิบจัดวางตั้งซ้อนเรียงรายต่อกันไปด้านบนดื้อ ๆ ก็เรียบร้อยแล้วค่ะ
หลิวซินหรูได้รับการเอ่ยปากเชื้อเชิญติดต่อพูดคุยขอความช่วยเหลือสัญญาณมาจากลู่หลี จึงก้าวเท้าสับขาเดินทางมาปรากฏตัวภายในห้องปฏิบัติงานเบเกอรีเพื่อคอยทำหน้าที่ซัพพอร์ตงานคอยช่วยเหลือระบบปฏิบัติงาน คังหรงเหลียวสายตาเปิดดูมองสำรวจดูเห็นดังนั้น ในใจก็ปราศจากความรู้สึกนึกเกรงอกเกรงใจอะไรอีกแล้วล่ะคะ
รีบสั่งความชี้แจงรายละเอียดสลักข้อความบอกเล่าให้เธอจัดการหยิบถุงมืออนามัยมาสวมใส่ใช้งานเพื่อคอยทำหน้าที่ช่วยซัพพอร์ตงานปฏิบัติงานร่วมกันทันที
หลิวซินหรูจัดเป็นผู้รอดชีวิตคนทำงานที่ขยับออกแรงปฏิบัติงานได้คล่องแคล่วว่องไวและเป็นงานสุดยอดดีแท้ คอยเฝ้าส่องเฝ้ามองดูรายละเอียดทิศทางการลงมือเคลื่อนไหวของคังหรงรอบเดียว ก็สามารถเปิดระบบลอกเลียนแบบทำตามขั้นตอนกระบวนการได้อย่างมีระเบียบระบบระเบียบมีรูปมีทรงงดงามสง่างามสไตล์คนทำงานมืออาชีพทันที
กำลังแรงงานของผู้หญิงสองคนร่วมแรงร่วมใจประสานงาน ทำงานร่วมกันย่อมช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่การงานหลักไปได้เยอะปราศจากกระแสความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ามาเกาะกุมจิตใจเลยล่ะค่ะ
รอจนกระทั่งจัดการเรื่องราวจุกจิกคัดแยกของเสร็จสิ้นไปได้ส่วนหนึ่ง คังหรงก็รีบสั่งความชี้แจงรายละเอียดให้หลิวซินหรูประคองยกเอาถาดรองเบเกอรีชุดแรกเดินก้าวเท้าออกไปจัดวางหน้าร้านก่อน เพื่อป้องกันหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ปล่อยให้กลุ่มลูกค้าต้องเสียเวลาเฝ้าคอยรอคอยสินค้าเนิ่นช้าเกินไป
ทันทีที่หลิวซินหรูประคองยกถาดรองก้าวเท้าเดินออกจากประตูเคาน์เตอร์เช็กบิลมา ทั่วทั้งที่รายชื่อสินค้าเสบียงอาหารยังไม่ทันได้รับการจัดวางตกแต่งลงบนทำเลชั้นวางสินค้าหน้าร้านเลยด้วยซ้ำ ทว่ากลับโดนกระแสฝูงชนราษฎรทุกคนที่ยืนต่อคิวรออยู่พากันเปิดฉากยื้อยุดฉุดกระชากแย่งชินสินค้าจนเรียบอาวุธหมดเกลี้ยงในพริบตาทันทีดื้อ ๆ
เธอรีบเปิดปากส่งเสียงตะโกนเรียกป้ายชื่อแบรนด์หลัวมู่ที่กำลังเดินทอดน่องเยื้องกรายวนเวียนไร้เป้าหมายหลักอยู่หน้าร้านให้มาสมทบ “มานี่ค่ะ ๆ ๆ รีบซอยเท้าก้าวเดินเร่งรีบเดินทางมาถึงทำเลตรงนี้เพื่อคอยช่วยซัพพอร์ตงานคอยช่วยเหลือระบบปฏิบัติงานด่วนเลยค่ะ!”
หลัวมู่แสดงสีหน้าท่าทางมึนตึ้บงงงวยไปแวบหนึ่ง ก่อนจะก้าวเท้าสับขาซอยเท้าซ้อนตามหลังเดินก้าวลึกเข้าสู่ทำเลห้องปฏิบัติงานเบเกอรีไปตามคำสั่ง
จากนั้นก็ก้าวทำหน้าที่แสดงสีหน้าท่าทางมึนตึ้บงงงวยคอยยื่นมือไปช่วยซัพพอร์ตงานสลักข้อความหยิบจับสิ่งของชดเชยระบบปฏิบัติงานไปพลาง ทั่วทั้งที่สมองยังไม่ทันขยับเปิดระบบคิดวิเคราะห์ตอบรับอะไรได้กระจ่างแจ้งแก่ใจเลยด้วยซ้ำ ทว่าบนฝ่ามือนิ้วมือกลับได้รับการสวมใส่ถุงมืออนามัยเรียบร้อยแล้ว แแถมภายในฝ่ามือยังมีชิ้นส่วนก้อนขนมเค้กจัดวางมาให้ถือประคองไว้เรียบร้อยแล้วซะอย่างนั้น
กำลังแรงงานรวมกลุ่มคนสามคนย่อมต้องมีอัตราความเร็วขั้นตอนกระบวนการทำงานที่คล่องแคล่วว่องไวและเหนือชั้นกว่ากำลังแรงงานของคนสองคนอยู่แล้วสิคะ กลุ่มลูกค้าภายนอกที่กำลังอ้าปากเฝ้ารอคอยเสบียงอาหาร ยามนี้จึงเริ่มมีโอกาสได้เปิดระบบฟาดเสบียงอาหารอิ่มหนำสำราญใจกันได้ดีขึ้นมาอีกระดับหนึ่งเชียวล่ะคะ
พากันง่วนปฏิบัติงานง่วนวุ่นวายกันต่อไปอีกจวนเจียนจะครบหนึ่งชั่วโมงผ่านไป ลู่หลีก็ก้าวเท้าเดินเปิดประตูบานหลักก้าวลึกเข้ามาด้านในพลางเอ่ยปากยืนยันคำพูดขึ้นมาว่า “โอเคค่ะ ๆ พอได้แล้วค่ะ โควตาปริมาณสินค้าที่ผลิตออกมาในวันนี้จัดว่ามีปริมาณที่เพียงพอสอดคล้องต่อการจำหน่ายเรียบร้อยแล้วค่ะ”
เมื่อคังหรงได้ยินคำยืนยันดังนั้น เธอถึงได้เหลียวสายตาเปิดดูระบบเช็กดูเวลาปฏิทินนาฬิกา แม่เจ้าโว้ย ยามพากันตั้งหน้าตั้งตาง่วนทำงานปฏิบัติงานง่วนวุ่นวายขนาดนี้ ช่วงเวลามันช่างขยับเคลื่อนผ่านไปรวดเร็วเด็ดขาดเหนือกฎเกณฑ์จริง ๆ เชียว
เธอเหลียวสายตาเปิดดูมองสำรวจดูสภาพแวดล้อมภาพรวมภายในโต๊ะปฏิบัติงานช่างทำขนมอีกรอบ พบว่ามีรายการสินค้าขนมหวานจัดวางอัดแน่นกองโตอยู่เต็มหนาแน่นครบครันทุกสิ่งอย่าง แแถมทำเลด้านนอกอาคารทั้งตู้แช่แข็ง ตู้โชว์สินค้าสามชั้นแนวตั้ง และชั้นวางสินค้า ต่างก็ได้รับการจัดวางสิ่งของเสบียงอาหารจัดตุนไว้จนเต็มหนาแน่นครบถ้วนกระบวนความหมดแล้วเช่นกัน
โควตาปริมาณสินค้าเสบียงอาหารที่จัดตุนไว้สำหรับการจำหน่ายในวันนี้มันย่อมต้องสอดคล้องเพียงพอแน่แท้แล้วล่ะค่ะ คังหรงจัดการสะบัดฝ่ามือสะบัดฝ่ามือนิ้วมือไปมาเพื่อช่วยผ่อนคลายความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า พลางส่งยิ้มพิมพ์ใจต้อนรับส่งมอบชดเชยทักทายให้แก่ผู้รอดชีวิตคนทำงานทุกคนอย่างเป็นมิตร ตรงมุมปากปรากฏลักยิ้มผุดขึ้นมาเด่นหรา ก่อนจะเอ่ยปากพ่นคำพูดออกมาว่า “ภารกิจหน้าที่การงานหลักในวันนี้ต้องขอขอบคุณคำชื่นชมการช่วยเหลือชดเชยจากพวกคุณทุกคนมาก ๆ เลยนะคะ……”
หลัวมู่แอบแสดงสีหน้าท่าทางเปลี้ยเพลียแรงหงอยเหงาไร้ชีวิตชีวาพลางออกแรงสะบัดฝ่ามือนิ้วมือไปมาเบา ๆ “ปราศจากปัญหาอะไรหรอกค่ะ ปราศจากเรื่องราวอะไรหรอกคะ……” ก็ในเมื่อมันเป็นความปรารถนาคู่มือคำสั่งเสียงสัญญาณที่บอสลู่เอ่ยปากทักทายเรียกตัวมาใช้งาน ขืนเป็นตัวเขาจะแอบมีความกล้าหาญข้อจำกัดจากไหนไปบังอาจแสดงท่าทีปฏิเสธหลบเลี่ยงหนีหายไปพ้นทางได้กันล่ะคะ
เขาขยับร่างกายไปยืนพิงโต๊ะปฏิบัติงานช่างทำขนม พลางยื่นนิ้วมือไปกุมจับหยิบเอาขนมปังกรอบรสนมชิ้นเล็กชิ้นหนึ่งขึ้นมาเข้าปากเคี้ยวทาน รสชาติมีความกรุบกรอบกรอบอร่อย เนื้อสัมผัสส่งกลิ่นอายรสชาตินมละมุนฟุ้งกระจายอัดแน่นไปทั่วทั้งปาก แแถมเศษขนมเศษผงขนมก็แอบปราศจากการร่วงหล่นกระจายลงพื้นมาสร้างความเลอะเทอะเปรอะเปื้อนน่าเกลียดเลยด้วยซ้ำไป
ช่างส่งรสชาติหอมอร่อยเลิศรสสุดยอดเด็ดขาดจริง ๆ เชียว!
หลังจากผ่านช่วงเวลาตั้งหน้าตั้งตาง่วนทำงานหนักมาตั้งเนิ่นนาน ในยามนี้จิตใจของหลัวมู่ก็พลันได้รับการรักษาเยียวยาปลอบประโลมให้ฟื้นคืนสภาพจิตใจสว่างวาบขึ้นมาได้ในพริบตาทันทีเลยล่ะค่ะ
เมื่อลู่หลีเฝ้าเฝ้ามองดูเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า สัญชาตญาณก็ยื่นมือไปหยิบจัดสรรเอาถุงพลาสติกบรรจุภัณฑ์ขนาดเล็กใบหนึ่งมาถือไว้ ออกแรงสะบัดเขย่าถุงสองสามที พลางคอยยื่นมือไปหยิบจับคุ้กกี้บิสกิตมาจัดวางใส่ถุงบรรจุหีบห่อจัดส่งห่อกลับบ้านชดเชยให้แก่เขาจนเต็มถุง
จากนั้นก็ยัดขยับส่งถุงพลาสติกใส่อ้อมอกยัดใส่มือให้แก่เขาดื้อ ๆ : “เอ้า รับไปสิคะ นำกลับไปตุนตักตวงความสุขทานเล่นเชื่องช้าทีหลังละกันนะ”
พริบตานั้นจิตวิญญาณการต่อสู้พลังงานของหลัวมู่พลันกลับคืนสู่ร่างสว่างวาบขึ้นมาทันที รีบขยับร่างกายยืดแผ่นหลังตรงหยัดยืนขึ้นมาใหม่ สีหน้าท่าทางยิ้มแย้มแจ่มใสเบิกบานใจสุดชีวิต รีบยื่นมือไปตะครุบกุมจับถุงพลาสติกขนมมากระชับกอดไว้ในอ้อมอกแน่น ท่าทางพฤติกรรมแสดงความปักใจจงรักภักดีหวงเสบียงอาหารอาหาร เด่นหรามองดูคล้ายคลึงกับสัตว์เลี้ยงแสนรักไม่มีผิด
ลู่หลีเหลือบสายตาเปิดดูระบบเช็กดูเวลาปฏิทินนาฬิกา พบว่าจวนเจียนจะถึงช่วงเวลาห้าโมงเย็นแล้ว จึงวางแผนการตระเตรียมจะเดินเท้าก้าวเดินมุ่งหน้ากลับไปเปิดระบบดูแลตรวจสอบความเรียบร้อยที่ร้านสลากต่อ
เธอเอ่ยปากสั่งความกำชับชี้แจงรายละเอียดแก่คังหรงไว้ประโยคหนึ่งว่า “หลังจากจัดสรรสินค้าจำหน่ายรายการเสบียงเหล่านี้จนหมดเกลี้ยงแล้ว ภาพรวมระบบก็ถือว่าสอดคล้องเพียงพอตระเตรียมปิดร้านปิดประตูลงกลอนกลับบ้านไปพักผ่อนหลับนอนได้แล้วล่ะค่ะ”
คังหรงเอ่ยปากรับคำตกลงอย่างว่างง่าย ก่อนจะรีบซอยเท้าก้าวเดินมุ่งหน้าออกไปประจำตำแหน่งที่เคาน์เตอร์เช็กบิลหน้าร้านเพื่อคอยทำหน้าที่ซัพพอร์ตงานจ่ายเงิน結賬ชดเชยระบบให้แก่กลุ่มลูกค้าต่อไป
ในระหว่างช่วงเวลาระยะสั้นสั้นที่ลู่หลีปลีกตัวก้าวลึกเข้าไปปฏิบัติงานอยู่ภายในห้องครัวหลังร้านเมื่อครู่ ผู้รอดชีวิตคนทำงานที่ขยับออกมารับหน้าที่ประจำตำแหน่งคอยสแตนด์บายทำหน้าที่ช่วยเช็กบิลค่าสินค้าหน้าร้านแทนก็คือเสิ่นปิงนี่เอง ตัวเขาคอยใช้ศักยภาพฝีมือเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วว่องไวปฏิบัติงานอย่างเป็นมืออาชีพ คอยจัดการจัดส่งมอบสินค้าจัดส่งส่งแขกส่งส่งมอบสินค้าให้แก่กลุ่มลูกค้าเดินทางจากไปทีละคนอย่างราบรื่น
“ทำเลตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่การงานของฉันจัดการคอยซัพพอร์ตระบบควบคุมต่อเองค่ะ ต้องขอขอบคุณคำชื่นชมการช่วยเหลือชดเชยจากพวกคุณทุกคนมาก ๆ เลยนะคะ” คังหรงก้าวเท้าสับขาเดินเข้าไปหา พลางเอ่ยปากพูดจาในระหว่างขั้นตอนการรับช่วงต่อกุมบังเหียนระบบเช็กบิลค่าสินค้าคืนมา
เสิ่นปิงพยักหน้ารับคำส่งยิ้มตอบกลับไป ตัวเขาและเด็กสาวคนนี้จัดว่ายังคงปราศจากความคุ้นเคยสนิทสนมมักจี่อะไรกันเป็นการส่วนตัวเลยสักนิด การที่ตัวเขายอมสละเวลาซอยเท้าก้าวเดินเดินทางมาช่วยจัดการสะสางงานปฏิบัติงานง่วนวุ่นวายขนาดนี้ ภาพรวมเนื้อหาเป้าหมายทั้งหมดมันก็ล้วนมีที่มาจากความตั้งใจจะคอยดูแลรักษาหน้าบารมีและเอาใจใส่ในตัวของลู่หลีล้วน ๆ เท่านั้นแหละค่ะ ถึงได้ยอมย้ายเดินทางมาช่วยซัพพอร์ตงานให้
ในยามนี้เมื่อได้พบเห็นลู่หลี หลัวมู่ และหลิวซินหรู คนรวมกลุ่มสามคนเดินก้าวเท้าออกจากทำเลห้องปฏิบัติงานเบเกอรีมา เขาก็จัดการปรายสายตาหันไปพยักหน้ารับคำทักทายพูดคุยส่งมอบกำลังใจให้แก่พวกเธอบางส่วน
ฉู่หลีเซิงและคนอื่น ๆ อีกตั้งหลายคนต่างก็เคยพากันแวะเวียนก้าวเท้าเดินทางมาเดินทอดน่องทัวร์เปิดดูสภาพแวดล้อมหน้าร้านรอบหนึ่งในช่วงเวลาระบบเปิดดำเนินกิจการเปิดร้านวันแรกด้วยเช่นกัน
(จบตอน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น