ตอนที่ 373 ร้านเค้กเปิดกิจการ!
ตอนแรกลู่หลีตั้งใจจะกั้นแบ่งเค้กอีกสองสามชิ้นจัดส่งชดเชยให้แก่คนอื่น ๆ ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่าคนทั้งสามคนจะพากันพูดคุยสนทนาสารพัดเรื่องราวไปพลาง ฟาดเครปเค้กมะม่วงก้อนนี้จนหมดเกลี้ยงไปโดยไม่รู้ตัว
โดยเฉพาะหมูเหมา เสี่ยวเสี่ยวและคังหรง คนสองคนช่วยกันฟาดไปตั้งหกชิ้น ส่วนลู่หลีรับผิดชอบฟาดส่วนที่เหลืออีกสองชิ้นจนหมด
รสชาติมันช่างอร่อยสุดยอดดีแท้ หวานละมุนละไมปราศจากกลิ่นอายความเลี่ยนเลยสักนิด
ลู่หลีเอ่ยปากซักถามรายละเอียดขึ้นมาว่า “หรงหรง คุณวางแผนจะเปิดดำเนินกิจการเปิดร้านช่วงไหนเหรอคะ”
คังหรงใช้ความคิดวิเคราะห์รายละเอียดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “วันนี้เลยค่ะ! ฉันปรารถนาอยากจะให้ชาวฐานที่มั่นหมิงจูทุกคน ได้มีโอกาสสัมผัสลิ้มลองรสชาติเค้กที่อร่อยเลิศรสขนาดนี้ดูบ้างค่ะ!”
“ดีเลยค่ะ! งั้นตอนนี้คุณก็รีบเปิดระบบเร่งผลิตออกมาเยอะ ๆ หน่อยนะคะ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องจัดวางจำหน่ายให้เต็มตู้โศว์สินค้าสามชั้นแนวตั้งด้านนอกนู่นเลยค่ะ!”
พอได้ยินคำกำชับนั้น ในใจของคังหรงพลันเกิดกระแสความลนลานรีบเร่งขึ้นมาในพริบตาทันที
ยามนี้เวลาก็จวนเจียนจะถึงช่วงเที่ยงวันอยู่แล้ว หน้าที่การงานหลักชิ้นนี้ค่อนข้างบีบคั้นเรื่องเวลาและหนักหน่วงเอาการ ทว่าลู่หลีเพิ่งจะฟาดเครปเค้กมะม่วงไปสองชิ้นใหญ่ ในใจจึงยังปราศจากความรู้สึกนึกอยากอาหารหรือหิวโหยเลยสักนิด
เธอจึงเลือกจะอยู่ช่วยปฏิบัติงานเคียงข้างคังหรงต่อ ส่วนหมูเหมา เสี่ยวเสี่ยวก็ก้าวเท้าเดินกลับไปคอยดูแลจัดการร้านค้าของตัวเอง
คังหรงตั้งหน้าตั้งตาเปิดระบบค้นหารูปแบบลักษณะของเค้กที่ตระเตรียมจะนำออกมาจัดวางจำหน่ายในแอปพลิเคชันอย่างเร่งรีบ
เริ่มต้นเปิดฉากสั่งผลิตพวกขนมปังก่อนเป็นอันดับแรก ยกตัวอย่างเช่น ขนมปังโกลเดนท์ ขนมปังอบชีส ทาร์ตมะม่วง ขนมปังเรดเวลเวท ขนมปังโอปังรสชาเขียว ขนมปังช็อกโกแลตลาวา……
ถึงแม้ชื่อเมนูสารพัดเมนูจะฟังดูลึกลับซับซ้อนจนนึกภาพสัณฐานรูปร่างลักษณะที่แท้จริงภายนอกไม่ออกเลยก็ตาม
แต่ทว่าคังหรงปราศจากข้อกังขาเรื่องระดับความอร่อยของขนมปังเหล่านี้เลยสักนิด สินค้าผลงานแบรนด์บอสลู่คัดสรรมา มันจะไปส่งรสชาติห่วยแตกน่าเกลียดได้อย่างไรกัน
เมนูขนมปังเหล่านี้จัดการกดสั่งออเดอร์ผลิตมาตุนไว้ล่วงหน้าก่อนเมนูละสิบชิ้น หลังจากตั้งค่าโควตาปริมาณเสร็จสรรพ คังหรงก็รีบขยับไปกดเลือกสรรเมนูหมวดหมู่ประเภทอื่นต่อทันที
ยังมีหมวดหมู่ประเภทคุ้กกี้บิสกิตอีกด้วย ยกตัวอย่างเช่น มันหนึบอบแห้ง ขนมปังกรอบรสนม ทาร์ตไข่แดงเค็ม พายดอกท้อ โดรายากิหนังเสือ คุ้กกี้ช็อกโกแลต……
สินค้าของใช้เสบียงอาหารประเภทนี้มีขนาดชิ้นเล็กเรียวเล็ก แแถมยังมีอายุการเก็บรักษาถนอมอาหารได้ค่อนข้างยาวนาน จัดการกดสั่งออเดอร์ผลิตมาตุนไว้ล่วงหน้าก่อนเมนูละหนึ่งร้อยชิ้นเลยละกัน
และสุดท้ายก็คือหมวดหมู่ประเภทขนมหวานเบเกอรี ยกตัวอย่างเช่น เค้กแบล็กฟอเรสต์ ทีรามิสุ เครปเค้กมะม่วง เครปเค้กสารพัดรสชาติ เค้กนมถั่วเหลือง เค้กกล่องเผือกหอม……
สินค้าประเภทนี้มีขั้นตอนการถนอมอาหารเก็บรักษาค่อนข้างยากลำบาก จัดการกดสั่งออเดอร์ผลิตมาตุนไว้ล่วงหน้าก่อนแค่เมนูละสิบชิ้นพอ
หลังจากจัดแจงรายละเอียดสารพัดอย่างเหล่านี้เสร็จสิ้น ตัวเครื่องจักรก็เริ่มเปิดระบบทำงานอย่างบ้าคลั่ง ทว่าโชคดีที่ขนาดพื้นที่ว่างด้านในมีขนาดกว้างขวางใหญ่โตมาก ในแต่ละรอบขั้นตอนการผลิตจึงสามารถจัดการผลิตขนมปังหรือคุ้กกี้บิสกิตประเภทหนึ่งให้เสร็จสิ้นได้ในพริบตาทันที
ช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่การงานจุกจิกของคังหรงไปได้ตั้งเยอะเลยทีเดียวล่ะคะ
แต่ทว่าขั้นตอนในยามนี้ที่มีความจำเป็นต้องพึ่งพาแรงงานของคังหรงและลู่หลีช่วยกันทำก็คือ…… การประคองยกเอาพวกขนมหวานเบเกอรีที่อบเสร็จสิ้นเหล่านั้นออกมา เพื่อจัดวางตกแต่งจำหน่ายให้เข้าที่เข้าทางนั่นเอง
แค่หน้าที่การงานหลักเพียงข้อเดียวชิ้นนี้ ก็ทำเอาคังหรงและลู่หลีวิ่งง่วนง่วนวุ่นวายกันจนหัวหมุนแล้วล่ะคะ
เนื่องจากคนทั้งสองคนต่างเป็นมือใหม่ที่ปราศจากประสบการณ์ขั้นตอนกระบวนการทำมาก่อน แอบไม่รู้ทิศทางระบบระเบียบเลยว่าควรจะจัดวางสิ่งของขึ้นไปทิศทางไหนดีนะ
หากขยับตัวนำไปจัดวางตั้งไว้ดื้อ ๆ เลย มันจะไม่เป็นการทำให้อุปกรณ์ครีมสดเลอะเทอะเปรอะเปื้อนน่าเกลียดหรอกใช่ไหมคะ
หรือควรจะนำถ้วยจานรองมาคอยรองรับไว้ดีนะ แต่มันก็ดูไม่ค่อยงดงามสง่างามเท่าไหร่เลยแฮะ……
ลู่หลีรีบเปิดระบบคอมพิวเตอร์แสงเชื่อมต่อสัญญาณเน็ตเพื่อเปิดฉากกดค้นหาข้อมูลแนวทางบทเรียนล่วงหน้าทันที ว่าตามปกติแล้วร้านเค้กในยุคศิวิไลซ์โบราณเขามีระบบขั้นตอนการปฏิบัติงานอย่างไรกันนะ
คนทั้งสองคนเอาศีรษะมาแนบชิดติดกัน คอยไล่เปิดดูรูปภาพสารพัดใบจนในที่สุดก็เริ่มเกิดความกระจ่างแจ้งแก่ใจขึ้นมาทีละน้อย อ้อ~ มันจำเป็นต้องพึ่งพาพวกกล่องพลาสติกที่มีขนาดสัดส่วนเหมาะสมมาคอยรองรับจัดเก็บ หรือพึ่งพาพวกแผ่นกระดาษแข็งดีไซน์งดงามมาคอยรองรับไว้ด้านล่างนี่เอง
ทำแบบนี้ในยามที่ลูกค้าต้องการจะเลือกสรรจับต้องสินค้า จะได้สามารถประคองยกเอาชิ้นขนมหวานเหล่านั้นจากไปได้พร้อมกันทั้งชิ้นในพริบตา แแถมฝ่ามือก็ปราศจากการเลอะเทอะเปรอะเปื้อนน่าเกลียดด้วย
ส่วนสินค้าหมวดหมู่ประเภทขนมปัง ก็แค่ยื่นมือไปหยิบแผ่นกระดาษคราฟท์ที่สะอาดสะอ้านมาแผ่นหนึ่ง นำไปจัดวางตั้งไว้บนชั้นวางสินค้า จากนั้นก็จัดการนำชิ้นขนมปังมาจัดวางตั้งซ้อนเรียงรายต่อกันไปทีละชิ้นก็เรียบร้อยแล้วค่ะ
หมวดหมู่ประเภทคุ้กกี้บิสกิตยิ่งมีระบบขั้นตอนที่ง่ายดายราบเรียบเป็นธรรมดาที่สุด เพียงแค่นำตะกร้าสานไม้ไผ่ทรงแบนมาใบหนึ่ง นำแผ่นกระดาษคราฟท์ขนาดใหญ่พิเศษมาคอยรองรับไว้ด้านในอาคาร
จัดการนำชิ้นคุ้กกี้บิสกิตมาจัดวางตกแต่งลงไปคร่าว ๆ ปราศจากเงื่อนไขความจำเป็นต้องจัดวางให้มีระเบียบเรียบร้อยเด็ดขาดอะไรขนาดนั้นหรอกค่ะ การจัดวางให้ดูมีความเป็นธรรมชาติบิดเบี้ยวไร้ทรงนิด ๆ (จัดวางแบบคละเคล้าหลวม ๆ) กลับจะช่วยเพิ่มภาพรวมให้ดูงดงามน่ามองขึ้นมาเสียด้วยซ้ำ
หลังจากคนทั้งสองคนเปิดอ่านบทเรียนเรียนรู้ระบบจนเข้าใจแจ่มแจ้งกระจ่างแจ้งแก่ใจดีแล้ว ขั้นตอนถัดไปก็คือการเปิดระบบจัดซื้อสิ่งของอุปกรณ์อำนวยความสะดวกเหล่านี้มาใช้งาน
ทั้งแผ่นกระดาษคราฟท์ ตะกร้าสานไม้ไผ่ กล่องพลาสติกที่มีขนาดสัดส่วนเหมาะสมคอยรองรับขนมหวานในแต่ละประเภท รวมถึงแผ่นกระดาษแข็งดีไซน์งดงาม
ยกตัวอย่างเช่น เมนูเครปเค้กสารพัดชิ้น ส่วนใหญ่ต่างถูกตัดกั้นแบ่งแยกชิ้นออกมาเป็นทรงสามเหลี่ยมเพื่อจัดวางจำหน่าย ดังนั้นมันจึงมีความจำเป็นเด็ดขาดที่ต้องเปิดระบบจัดซื้อพวกกล่องพลาสติกทรงสามเหลี่ยมมาคอยรองรับบรรจุสินค้า ถึงจะถือว่าคู่ควรเหมาะสมและเข้ากันได้ดีที่สุด
เมื่อสิ่งของอุปกรณ์พร้อมใช้งานทุกสิ่งอย่างเดินทางมาถึง ทำงานร่วมกันคนทั้งสองคนก็เริ่มเปิดฉากวิ่งง่วนง่วนวุ่นวายจัดวางสิ่งของตกแต่งรวดเร็วทันที
หลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่จะต้องเอ่ยปากบอกว่า แม้รายละเอียดทิศทางจะดูราบเรียบเป็นธรรมดาเรียบง่าย ทว่าขั้นตอนกระบวนการกลับมีความจุกจิกซับซ้อนเอาการเลยทีเดียวล่ะคะ
ตัวคนทำจำเป็นต้องใช้ความรอบคอบและระมัดระวังสุดชีวิต ป้องกันไม่ให้ฝ่ามือไปโดนอุปกรณ์ครีมสดเลอะเทอะ และป้องกันไม่ให้ไปออกแรงบีบกุมจนคุ้กกี้บิสกิตที่กรอบอร่อยพังทลายแตกกระจาย สรุปคือต้องคอยระมัดระวังป้องกันในสารพัดทิศทางสุดชีวิต
แถมคังหรงเองยังต้องคอยพยายามระมัดระวังป้องกันสะกดกลั้นใจตัวเองเอาไว้สุดชีวิต ป้องกันไม่ให้เกิดอาการอยากอาหารจนแอบลอบหยิบขนมเข้าปากทานเล่นด้วยนะนั่น!
หลังจากจัดแจงเตรียมความพร้อมทุกสิ่งอย่างเสร็จสรรพเรียบร้อย ภาพรวมระบบก็ดูมีระเบียบระบบระเบียบและเป็นรูปเป็นร่างงดงามสง่างามสไตล์ร้านค้าแบรนด์เนมขึ้นมาทันที รายการสินค้าในแต่ละชิ้นถูกจัดวางเรียงรายอยู่ด้านบน ช่างดูงดงามน่ามองยิ่งนัก!
ทั้งตู้แช่แข็ง ตู้โชว์สินค้าสามชั้นแนวตั้ง และชั้นวางสินค้า ต่างได้รับการจัดวางสิ่งของจนเต็มหนาแน่นเกือบทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว
แน่นอนว่าผลลัพธ์ข้อนี้ย่อมต้องมีที่มาจากความตั้งใจของลู่หลีที่แอบสั่งจัดวางสิ่งของให้ดูมีระยะห่างหลวม ๆ คลายตัวนิดหน่อยนั่นเอง
เพราะหากสั่งจัดวางสิ่งของให้เบียดเสียดหนาแน่นจนเกินไป ภาพรวมมันจะดูมีโควตาปริมาณสินค้าที่น้อยนิด แแถมจะช่วยทำให้ภาพรวมของร้านเค้กดูมีความตระหนี่ถี่เหนียวขี้งกไร้บารมีเอาได้
ลู่หลีเอามือเท้าสะเอว พลางกวาดสายตามองสำรวจดูสภาพแวดล้อมภาพรวมภายในร้านเค้กรอบหนึ่ง ในใจสัมภัสได้ถึงความพึงพอใจว่ายอดเยี่ยมเด็ดขาดมาก ถือเป็นร้านเค้กที่มีการพัฒนาเติบโตจนได้มาตรฐานและมีความพร้อมครบครัน (เป็นร้านเค้กที่โตเต็มวัย) เรียบร้อยแล้วแห่งหนึ่ง
(สินค้าของใช้เสบียงอาหารประเภทขนมหวานเบเกอรีชิ้นเล็ก ๆ เหล่านี้ ด้านล่างสุดจะถูกจัดสรรให้มีแผ่นกระดาษแข็งคอยรองรับไว้เสมอ เพื่อความสะดวกราบรื่นในขั้นตอนการบรรจุหีบห่อจัดส่งห่อกลับบ้านในภายหลัง)
ทว่าตามปกติธรรมดาแล้ว ร้านเค้กที่มีการพัฒนาเติบโตจนได้มาตรฐานและมีความพร้อมครบครันแห่งหนึ่ง ย่อมมีความจำเป็นต้องมีระบบกลไกขั้นตอนอื่นประกอบอยู่ด้วยนั่นก็คือ…… ระบบเปิดให้ทดลองชิม (试吃)!
สายตาของเธอเหลียวเลื่อนไปมองสำรวจดูชิ้นขนมปังไม่กี่ชิ้นที่วางตั้งอยู่บนทำเลเคาน์เตอร์เช็กบิล ซึ่งสิ่งของเหล่านั้นล้วนเป็นส่วนเกินเสบียงที่หลงเหลืออยู่เนื่องจากพื้นที่ทำเลจัดวางหน้าร้านปราศจากพื้นที่ว่างเหลือพอให้จัดวางแล้วนั่นเอง
ลู่หลีก้าวเท้าสับขาไปถึงทำเลตำแหน่งนั้นในไม่กี่ก้าว ยื่นมือไปหยิบขนมปังขึ้นมาชิ้นหนึ่ง พลางออกแรงลงมีดตัดหั่นซอยแยกชิ้นขนมปังออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ดังฉับ ๆ
จากนั้นก็นำจานรองใบเล็กมาคอยรองรับจัดวางรวบรวมชิ้นขนมปังเอาไว้ จัดวางพวกมีดส้อมพลาสติกไว้ที่บริเวณข้าง ๆ ประกอบกัน
คังหรงขยับร่างกายคืบคลานเข้ามาใกล้ พลางแอบขยับฝ่ามือนิ้วมือหยิบส้อมพลาสติกมาคอยตักจิ้มขนมปังยัดเข้าปากทานเล่นไปตั้งหลายชิ้น คอยเคี้ยวทานตุ้ย ๆ รสชาติอร่อยเลิศรสดีแท้
ลู่หลีปรายสายตามองสำรวจดูเธอแวบหนึ่ง พลางเอ่ยปากเตือนสติขึ้นว่า “สิ่งของเสบียงชิ้นนี้ จัดเตรียมไว้สำหรับเปิดระบบให้กลุ่มลูกค้าคนทั่วไปได้ทดลองชิมกันต่างหากล่ะคะ”
“เปิดระบบให้ทดลองชิมงั้นเหรอคะ?! เพื่อประโยชน์อะไรทำไมถึงต้องยอมสูญเสียเสบียงจัดส่งชดเชยเปิดระบบให้พวกเขาได้ทดลองชิมกันฟรี ๆ ด้วยล่ะคะ?!” คังหรงแสดงสีหน้าท่าทางตื่นตระหนกตกใจอย่างรุนแรง
สินค้าประเภทขนมหวานเค้กที่ส่งรสชาติอร่อยเลิศรสและงดงามสะดุดตาขนาดนี้ แค่ผู้รอดชีวิตคนทั่วไปได้เหลียวมองสำรวจดูก็ย่อมต้องเกิดความรู้สึกนึกอยากอาหารอยากลิ้มลองรสชาติขึ้นมาเองอยู่แล้ว มันยังมีความจำเป็นเงื่อนไขอะไรต้องมาเปิดระบบเปิดให้ทดลองชิมกันอีกไม่ทราบคะ
ขนมปังไม่กี่ชิ้นนี้เธออุตส่าห์เฝ้ามองสำรวจดูเห็นว่ามันหลงเหลือเป็นส่วนเกินเสบียง ในใจแอบวางแผนการวาดฝันจะเก็บรวบรวมหลงเหลือไว้ตุนทานเล่นเป็นมื้อค่ำของตัวเองเงียบ ๆ แท้ ๆ ทว่าผลลัพธ์คิดไม่ถึงเลยว่าจะโดนเถ้าแก่ใหญ่บอสลู่ยื่นมือมาตัดหน้าช่วงชิงแย่งชิง (สกัดดาวรุ่ง) ไปทำคอนเทนต์ดื้อ ๆ แบบนี้
ลู่หลีเอ่ยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงน้ำเสียงราบเรียบเป็นธรรมดาตามปกติว่า “ก็หลังจากผ่านขั้นตอนเปิดระบบเปิดให้ทดลองชิมไปแล้ว ราษฎรทุกคนสัมผัสรับรู้ได้ว่ารสชาติมันอร่อยเลิศรสสุดยอดขนาดไหน พวกเขาก็ย่อมต้องพร้อมใจกันเปิดระบบกวาดซื้อเปย์เงินอุดหนุนสินค้าชดเชยกลับมาเพิ่มขึ้นตั้งหลายเท่าตัวแน่นอนอยู่แล้วสิคะ!”
คังหรงแอบส่งเสียงบ่นพึมพำอ้อมแอ้มพ่นคำพูดออกมาเบา ๆ ในลำคอว่า “ต่อให้ปราศจากระบบเปิดให้ทดลองชิม ราษฎรทุกคนก็ย่อมต้องพร้อมใจกันเปิดระบบกวาดซื้อเปย์เงินซื้อเพิ่มขึ้นตั้งเยอะอยู่แล้วสิคะ…… รสชาติอร่อยเลิศรสขนาดนี้ ใครหน้าไหนจะไปมีศักยภาพความสามารถสะกดกลั้นใจปฏิเสธลงกันล่ะคะ”
“โธ่เอ๊ย เปิดดูท่าทางลักษณะอันตระหนี่ถี่เหนียวงกขี้เหนียวของคุณเข้าสิคะ รายการขนมหวานเค้กตั้งมากมายก่ายกองขนาดนี้ ตัวคุณปรารถนาอยากจะเปิดระบบทานชิ้นไหนก็จัดการได้ตามสบายเลยค่ะ หรือหากวันหลังเกิดอาการอยากอาหารอยากลิ้มลองรสชาติเมนูประเภทอื่นขึ้นมา ตัวเครื่องจักรอัจฉริยะเครื่องนั้นก็มีศักยภาพระบบผลิตออกมารองรับได้ทุกสิ่งอย่าง รายการเมนูในตัวแอปพลิเคชันระบบก็มีอัปเดตไว้ตั้งมากมายก่ายกอง อย่าปล่อยให้ตัวเองต้องยอมจมปลักทนทุกข์ทรมานหรือลำบากใจเลยนะคะคุณเถ้าแก่ย่อย~”
ลู่หลียื่นนิ้วมือไปบีบเนื้อแก้มที่ตอบแห้งผากขนาดเล็กของเธอ พลางออกแรงเขย่าดึงร่างกายขึ้นลงไปมาเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยปากพ่นคำพูดยืนยันออกมาด้วยท่าทางใจป๋าโอบอ้อมอารีสุด ๆ
ดวงตาทั้งสองข้างของคังหรงเป็นประกายสว่างวาบขึ้นมาในพริบตา : “เรื่องราวเป็นความจริงงั้นเหรอคะ บอสลู่ คุณจะไม่เปิดระบบแสดงท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์หรือก่นด่าดุดันว่าตัวฉันเป็นพวกกินอิ่มจนว่างงานสวาปามล้างผลาญเสบียงอาหารอาหารเยอะเกินไปใช่ไหมคะ”
ลู่หลีเผยรอยยิ้มพิมพ์ใจพลางส่ายหัวปฏิเสธ ตัวฉันย่อมปราศจากเงื่อนไขความจำเป็นต้องไปเกิดความรู้สึกนึกรังเกียจเดียดฉันท์อะไรอยู่แล้วสิคะ เพราะยังไงระบบกลไกต้นทุนแต้มแต้มคริสตัลที่ต้องใช้จ่ายไปมันก็ไม่ใช่ปริมาณนิวเคลียสคริสตัลในคลังสินค้าส่วนตัวของฉันสักหน่อยนี่นา
ตัวคนทำหน้าที่ขยับออกแรงหากระเป๋าเงินสร้างรายได้เอง ย่อมมีสิทธิ์มีช่องทางระบบใช้จ่ายเงินเปย์แต้มเสพสุขด้วยตัวเอง ช่างเป็นเรื่องราวระบบระเบียบที่มีความสมเหตุสมผลและสอดคล้องเที่ยงธรรมที่สุดในโลกแล้วค่ะ!
หลังจากคังหรงได้รับคำกำชับคำยืนยันรับรองจากลู่หลี ในใจก็เกิดความรู้สึกผ่อนคลายเบาใจลงได้อย่างเต็มคราบผ่อนคลายความกังวลใจไปได้เป้าหมายใหญ่ทีเดียวล่ะคะ
ในยามนี้ทั่วทั้งร่างกายของเธอจึงอัดแน่นไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้และความกระตือรือร้นเปี่ยมล้นพลังงานพลังงาน : “เร็วเข้าค่ะ งั้นพวกเรามาร่วมใจกันเปิดดำเนินกิจการเปิดร้านอย่างเป็นทางการเลยตอนนี้เถอะนะคะ!”
ยามนี้เวลาหน้าปัดนาฬิกาขยับมาถึงช่วงเวลาบ่ายสองโมงตรง ทว่าก่อนหน้านี้ในช่วงเวลาก่อนมื้อเที่ยงวัน ลู่หลีอุตส่าห์ส่งข้อความรายละเอียดแจ้งข่าวสารข้อมูลลงในห้องแชทกลุ่มย่อยพิเศษเรียบร้อยแล้ว
ชี้แจงข้อมูลไปว่า ตัวเธอติดภารกิจหน้าที่การงานหลักคอยซัพพอร์ตช่วยเหลือระบบปฏิบัติงานอยู่ภายในทำเลร้านเค้กแห่งใหม่ ช่วงเที่ยงวันจึงไม่ขอเดินทางกลับไปร่วมโต๊ะทานมื้อเที่ยงด้วยนะคะ
และในยามนี้เมื่อตระเตรียมความพร้อมทุกสิ่งอย่างจนได้เวลาเปิดดำเนินกิจการเปิดร้านเรียบร้อย ลู่หลีก็จัดการส่งข้อความแจ้งข่าวสารข้อมูลลงในห้องแชทกลุ่มย่อยพิเศษอีกระลอกหนึ่ง : 【ร้านเค้กเปิดกิจการอย่างเป็นทางการแล้วนะคะ รีบพากันเดินทางมาเปิดประสบการณ์ลิ้มลองรสชาติความอร่อยกันเถอะค่ะ!】
ทางฝั่งนี้คังหรงจัดการออกแรงผลักดันบานประตูหลักให้เปิดออก ตระเตรียมตัวต้อนรับการมาเยือนของกลุ่มลูกค้า
เดิมทีที่บริเวณหน้าร้านก็มีกลุ่มลูกค้าจำนวนมากพากันเดินทอดน่องเยื้องกรายวนเวียนไปมาคอยปักหลักเฝ้ารอคอยอยู่ตั้งนานแล้ว สายตาคอยเอาหน้าแนบกระจกสอดส่องสายตามองสำรวจกระบวนการทำงานอันง่วนวุ่นวายด้านในอาคารด้วยความสงสัยและตั้งตารอคอยสุดชีวิต
ในยามนี้เมื่อพบเห็นประตูบานหลักถูกผลักดันเปิดออก ทิศทางกลับแอบเกิดกระแสความขัดเขินกระดักกระเดื่อกระดากใจกันขึ้นมานิด ๆ ซะอย่างนั้น
ลู่หลีเห็นท่าทางเช่นนั้น จึงเปิดฉากริเริ่มเอ่ยปากเอ่ยคำพูดยื่นคำขาดเรียกลูกค้าด้วยความกระตือรือร้นอันเป็นกันเองขึ้นมาล่วงหน้าว่า “ยังจะมัวเปิดระบบยืนนิ่งเฉยเฉย ๆ อยู่ด้านนอกอาคารกันหาอะไรอยู่ล่ะคะ รีบก้าวเท้าเดินสับขาเข้ามาเดินสำรวจดูรายละเอียดข้างในกันได้แล้วค่ะ ร้านเค้กเปิดให้บริการแล้วนะคะ~”
“ว้าว——” เสียงโห่ร้องแสดงความตื่นเต้นยินดีและเสียงอุทานด้วยความตื่นตาตื่นใจยินดีระดมดังประสานเสียงขึ้นมาเป็นระลอกไม่ขาดสาย
ร้านเค้กงั้นเหรอ ถือเป็นร้านค้าสาขาแห่งใหม่แกะกล่องโผล่มาเพิ่มอีกแห่งแล้วสินะ อัตราความเร็วในการเบิกทัวร์เปิดร้านค้าภายใต้สังกัดการดูแลของบอสลู่นี่มันช่างรวดเร็วเด็ดขาดเหนือกฎเกณฑ์จริง ๆ เชียว!
กลุ่มลูกค้าที่เมื่อครู่ยืนมุงดูอยู่หน้าร้านต่างพากันหลั่งไหลพรั่งพรูตัดหน้าเดินเข้าประตูร้านมาทันที ทันทีที่ก้าวเท้าเหยียบก้าวข้ามผ่านประตูหลักเข้ามา ปลายจมูกก็สามารถสูดดมสัมผัสรับรู้ถึงกลิ่นอายความหอมกรุ่นของขนมปังโชยมาแตะจมูกทันที
แแถมในเนื้อกลิ่นนั้นยังแฝงเร้นติดกลิ่นอายนมละมุนของครีมสดโชยมาละมุนละไม ช่างเป็นกลิ่นอายที่หอมกรุ่นชวนให้น่าหลงใหลและผ่อนคลายอารมณ์ดีแท้ พอยิ่งได้กวาดสายตามองสำรวจดูความน่ารักน่าเอ็นดู ความประณีตบรรจงของก้อนขนมหวานเค้กเหล่านี้ประกอบกันด้วยแล้ว
ในปากในคอก็พลันเกิดอาการน้ำลายสอแอบอยากอาหารอยากลิ้มลองรสชาติจนใจจะขาดขึ้นมาทันทีเลยล่ะโว้ย!
คังหรงกำลังง่วนปฏิบัติงานแปะป้ายแสดงราคาสินค้าอยู่ ซึ่งระดับราคาสินค้าที่ระบบคำนวณออกมาก็ไม่ได้แพงลิ่วเหนือกฎเกณฑ์อะไร จัดอยู่ในหมวดหมู่ระดับราคาสินค้าปานกลางสอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจทั่วไป
เมื่อได้พบเห็นกลุ่มลูกค้าหลั่งไหลก้าวเข้ามาด้านในอาคาร คังหรงก็รีบยืดแผ่นหลังตรงขยับร่างกายหมุนตัวหันกลับมาเอ่ยปากต้อนรับทักทายพูดคุยสนทนาด้วยความกระตือรือร้นอันเป็นกันเองทันทีว่า “ทำเลตรงนี้มีชิ้นส่วนเสบียงอาหารจัดเตรียมไว้สำหรับเปิดระบบให้ทดลองชิมฟรีอยู่ด้วยนะคะ สามารถแวะก้าวเท้าเข้ามาลิ้มลองรสชาติความอร่อยกันก่อนได้เลยค่ะ!”
ทันทีที่นึกยินประโยคคำว่าเปิดระบบให้ทดลองชิมฟรี ความหมายเนื้อความย่อมต้องตีความหมายว่าเป็นสิ่งของใช้เสบียงอาหารที่ปราศจากเงื่อนไขราคาค่าใช้จ่ายแน่นอน ราษฎรทุกคนจึงพากันเปิดระบบพุ่งตัวพรั่งพรูรุมล้อมกวาดสายตามุ่งตรงดิ่งเข้ามาที่ทำเลตำแหน่งนั้นราวกับฝูงผึ้งแตกรังทันที
แแถมปราศจากใครหน้าไหนยอมเสียเวลาหยิบจับพวกมีดส้อมพลาสติกขึ้นมาใช้งานเลยสักคน ต่างคนต่างพร้อมใจกันยื่นมือเปิดฉากกวาดเอานิ้วมือกุมจับชิ้นขนมปังคำโตยัดเข้าปากเคี้ยวทานดังโครมคราม กวาดหยิบมาทีละกำมือใหญ่ยัดเข้าปากทานด้วยความเร่งรีบสุดชีวิต
คังหรงเฝ้าเฝ้ามองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ในใจแอบคิดจะเอ่ยปากพูดจาห้ามปรามจัดระเบียบแถวเรียงคิวอยู่เหมือนกัน ทว่าทั่วทั้งที่ถ้อยคำคำพูดยังไม่ทันหลุดพ้นออกจากลำคอ ชิ้นส่วนขนมปังทดลองชิมที่อยู่ภายในถ้วยจานรองใบนั้น ก็โดนฝูงชนฟาดสวาปามจนเรียบอาวุธสะอาดสะอ้านเกลี้ยงเกลาปราศจากสิ่งใดหลงเหลือในพริบตาเดียวเรียบร้อยแล้วค่ะ
“……”
แแถมยังมีผู้รอดชีวิตบางคนหน้าหนาอย่างไร้ยางอายส่งเสียงเอ่ยปากซักถามรายละเอียดขึ้นมาดื้อ ๆ อีกว่า “เถ้าแก่คะ ยังมีชิ้นส่วนเสบียงอาหารจัดเตรียมไว้สำหรับเปิดระบบให้ทดลองชิมหลงเหลืออยู่อีกไหมคะ ตัวฉันยังไม่ทันได้สัมผัสรับรู้ถึงกลิ่นอายรสชาติความอร่อยในปากในคอเลยมันก็มลายหายไปสิ้นเกลี้ยงเกลาหมดแล้วล่ะค่ะ!”
(จบตอน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น