ตอนที่ 29 ขับไล่พวกเขาออกไป
ต่อจากนั้น หลู่ชิงถางเริ่มทำความสะอาดบ้าน เช็ดล้างคราบเลือดทั้งหมดจนสะอาดกริบไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว หลังจากทำความสะอาดเสร็จ หลู่ชิงถางก็กลับเข้าไปในมิติ อาบน้ำร้อนเพื่อชะล้างความเหนื่อยล้าออกจากร่างกาย แล้วจึงตรงไปยังชั้นในโกดังที่ใช้เก็บอาหารโดยเฉพาะ
ในเมื่อชำระแค้นสำเร็จแล้ว หลู่ชิงถางจึงจัดโต๊ะอาหารฉลองชุดใหญ่ มีทั้งไก่สับ หมูทอดเกลือพริกไทย หมูเปรี้ยวหวาน หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง ปลาราดพริกผักกาดดอง มันฝรั่งเส้นผัดเปรี้ยวหวาน ไก่ผัดเม็ดมะม่วง หอยนางรมอบกระเทียม แถมยังเปิดไวน์แดงอีกขวด เธอนั่งดื่มกินเพียงลำพังในวิลล่ากลางมิติ แม้กับข้าวจะกินไปไม่เท่าไหร่ แต่เธอกลับดื่มจนเมามายไม่ได้สติ
เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เธอพบว่าตัวเองนอนฟุบอยู่ที่พื้นห้องนั่งเล่นในวิลล่า อาการปวดหัวแล่นเข้ามา เธอคลึงขมับพลางนึกถึงเรื่องที่ชำระแค้นสำเร็จแล้ว หลู่ชิงถางก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข เธอหัวเราะร่าอย่างปลดปล่อยอยู่ในมิติ
โชคดีที่มิติกว้างขวางพอ ไม่อย่างนั้นพวกหมู แกะ วัว ม้า รวมถึงหมาและแมวในทุ่งหญ้าคงต้องตกใจกับเสียงหัวเราะของเธอแน่ๆ
หลังล้างหน้าแปรงฟัน หลู่ชิงถางต้มน้ำแกงแก้แฮงค์มาดื่มหนึ่งชาม อาการปวดหัวถึงได้ทุเลาลง
มื้อเช้าเธอทานหมั่นโถวไส้เนื้อลูกใหญ่สองลูกกับโจ๊กอีกหนึ่งชาม แล้วจึงเริ่มปฏิบัติภารกิจฝึกฝนร่างกายประจำวันให้เสร็จสิ้น
เมื่อฝึกเสร็จ หลู่ชิงถางไม่ได้ออกจากมิติ แต่ตรงไปยังโกดังเพื่อจัดการเชือดหมูตัวที่ซ่งหยูเหวยและพวกช่วยกันแบกขึ้นมาเมื่อวาน
เธอเชือดหมูไม่เป็น หลู่ชิงถางจึงเปิดคอมพิวเตอร์หาวิดีโอการเชือดหมูที่เคยดาวน์โหลดเก็บไว้ แล้วทำตามขั้นตอนในคลิป เริ่มจากต้มน้ำร้อนถังใหญ่ เตรียมกระทะเหล็กยักษ์ และหาแผ่นไม้ขนาดใหญ่พอๆ กับบานประตูมาวางร่างหมูไว้ พร้อมกับเตรียมที่ขูดขนหมู
เธอใช้กระบวยตักน้ำร้อนลวกตัวหมูให้ทั่ว พอขนเริ่มหลุดง่ายก็ใช้ที่ขูดขูดขนออก ลำพังแรงตัวเธอคนเดียวคงจัดการเชือดหมูไม่ได้รวดเร็วนัก โชคดีที่เธอสามารถใช้พลังจิตช่วยได้ ซึ่งพลังจิตนั้นรวดเร็วกว่าตัวเธอเองหลายเท่า แถมยังขูดได้สะอาดกริบกว่ามาก
ด้วยพลังจิตที่คอยสนับสนุน หลู่ชิงถางจึงขูดขนหมูทั้งตัวจนเกลี้ยงเกลาในเวลาไม่นาน
จากนั้นเธอจึงไปหยิบมีดปังตอเล่มใหญ่ มีดสับกระดูก และอุปกรณ์อื่นๆ มา เนื่องจากเธอไม่มีเครื่องมือเชือดหมูครบชุด จึงทำได้เพียงแยกหัวหมูและขาหน้าขาหลังทั้งสี่ออกมาบนแผ่นไม้ใหญ่ แล้วเริ่มผ่าท้องควักเครื่องในรวมถึงมันเปลวแยกวางไว้ด้านหนึ่ง
เธอแบ่งส่วนเนื้อสัตว์ออกมา ทั้งเนื้อส่วนหน้า เนื้อส่วนสะโพก เนื้อคอสามชั้น เนื้อสามชั้น เนื้อท้อง สันใน และสันนอก แยกเป็นส่วนๆ ไป
จากนั้นจึงเริ่มจัดการกับเครื่องในหมู ซึ่งเป็นส่วนที่ทำความสะอาดยากที่สุด อันดับแรกต้องลอกไขมันรอบลำไส้ออก ระหว่างที่ลอกก็ต้องระวังไม่ให้ลำไส้ขาด เพราะหากมันหมูไปเปื้อนสิ่งปฏิกูลจะล้างออกยากมาก
แต่เนื่องจากหมูตัวนี้อดอาหารมาหลายวัน ในลำไส้จึงไม่ค่อยมีกากอาหาร เธอจึงล้างทำความสะอาดได้ไม่ลำบากนัก จากนั้นจึงเทสิ่งสกปรกทิ้ง ล้างลำไส้และเครื่องในอื่นๆ จนสะอาด แล้วนำไปเก็บไว้ในโกดังอาหารรวมกับเนื้อหมูที่เคยซื้อมาจากโรงฆ่าสัตว์ก่อนหน้านี้
การเชือดหมูทำให้ตัวเธอเหม็นหึ่งไปหมด หลู่ชิงถางย่นจมูกแล้วไปอาบน้ำอีกรอบ เปลี่ยนชุดใหม่ที่สะอาดแล้วเดินไปยังทุ่งหญ้า เห็นลูกสุนัขเยอรมันเชพเพิร์ดและสุนัขพันทางสีเหลือง รวมถึงลูกแมวอีกห้าตัวเริ่มหายหวาดกลัวแล้ว พวกมันเริ่มวิ่งเล่นไปมาในทุ่งหญ้าอย่างร่าเริง
หลู่ชิงถางเติมอาหารแมว อาหารสุนัข และน้ำให้พวกมัน โดยไม่ได้เตรียมทรายแมวหรือห้องน้ำสุนัขไว้ให้ แต่ปล่อยให้พวกมันขุดหลุมทำธุระส่วนตัวในทุ่งหญ้าเอาเอง
ก่อนหน้านี้เธอเก็บกรงและที่นอนแมวมาหลายอัน แต่หลู่ชิงถางรู้สึกว่ามันเล็กไปหน่อย โดยเฉพาะสำหรับสุนัข ตอนนี้พวกมันยังตัวเล็กอยู่จึงไม่รู้สึกอะไร แต่ถ้าโตขึ้นคงจะอยู่ในกรงเล็กๆ ไม่ได้
หลู่ชิงถางจำได้ว่าตอนดาวน์โหลดข้อมูล เธอเก็บวิดีโอเกี่ยวกับการสร้างบ้านไว้เยอะมาก รอให้ผ่านไปอีกสักพักค่อยมาศึกษาจริงจังเพื่อสร้างบ้านที่กว้างขวาง อบอุ่น และสะดวกสบายให้พวกมัน โดยให้พวกมันอยู่ในทุ่งหญ้าคอยเฝ้าหมู วัว แกะ และม้าให้เธอไปก่อน ยังไม่ต้องการให้พวกมันออกจากมิติไปเผชิญกับความโหดร้ายข้างนอก
หมูถูกเชือดไปแล้วหนึ่งตัว จาก 73 ตัวเหลือ 72 ตัว หลู่ชิงถางมองพวกมันเดินคุ้ยดินในทุ่งหญ้าอย่างร่าเริงพลางส่งเสียงฮึดๆ รอบๆ ตัวพวกมันถูกขุดจนเป็นหลุมเป็นบ่อ รากหญ้าถูกขุดขึ้นมาเต็มไปหมด
เจ้าพวกจอมทำลายล้างพวกนี้ทำเอาทุ่งหญ้าที่เคยสมบูรณ์แบบกลายเป็นผ้าขี้ริ้วปะชุน เมื่อเธอใช้พลังจิตมองลงมาจากฟากฟ้า รอยปะพวกนี้อาจจะทำให้ทุ่งหญ้าดูมีชีวิตชีวาขึ้นบ้าง แต่พอคนลงไปยืนข้างหลุมพวกนั้นมันกลับรู้สึกปวดใจเหมือนของรักของหวงถูกทำลายจนจิตตก
ดังนั้น หลู่ชิงถางจึงตัดสินใจล้อมรั้วกั้นพื้นที่ส่วนหนึ่งเพื่อสร้างคอกหมู นำรางหมูที่เก็บมาจากฟาร์มมาวางไว้ แล้วขังพวกมันเลี้ยงแบบปิดเสียเลย
จะปล่อยให้พวกมันมาทำลายทุ่งหญ้าจนเละเทะไม่ได้ ถึงแม้พวกมันจะทำลายทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ขนาดนั้นไม่หมด แต่เธอก็ไม่อยากให้พวกมันกลายเป็นหมูป่าไปเสียก่อน
เธอมองไปยังแม่หมูที่ท้องแก่หลายตัว พวกมันท้องโตมาก แต่เธอไม่เคยเลี้ยงหมูมาก่อนจึงไม่รู้ว่าพวกมันจะคลอดเมื่อไหร่ ทำได้เพียงคอยสังเกตอาการอย่างใกล้ชิดเท่านั้น
ปัง ปัง ปัง มีคนมาเคาะประตู
หลู่ชิงถางเปิดประตู เห็นซูเฉิงและจี้เยี่ยนโม่ห้องตรงข้ามยืนอยู่ ในมือของทั้งคู่ถือเสบียงติดมือมาด้วย หลู่ชิงถาง ลำบากเธอแล้วนะที่เมื่อวานช่วยเฝ้าชั้นให้ นี่คือเสบียงที่พวกเราแบ่งมาให้เธอ
ซูเฉิงให้บะหมี่แห้งมาหนึ่งกำมือ ส่วนจี้เยี่ยนโม่ให้มันฝรั่งสามจิน แม้อาหารจะไม่มากแต่มันแสดงถึงน้ำใจของพวกเขา เพราะตอนนี้เสบียงหายากมาก ทุกคนต่างต้องเสี่ยงตายออกไปหาเพื่อความอยู่รอด
ดูจากสภาพที่เหนื่อยล้าของพวกเขา คาดว่าคงเพิ่งกลับมาได้ไม่นาน
หลู่ชิงถางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรับไว้ แล้วนึกขึ้นได้ว่าในมิติมีประตูเหลืออยู่บานหนึ่ง จึงพูดขึ้นว่า ที่บ้านฉันมีประตูนิรภัยอยู่บานหนึ่ง จะเอามาติดตั้งตรงหัวบันไดดีไหม
ซูเฉิงรีบตอบทันที ติดตั้งตอนนี้เลยได้ไหม มีประตูเพิ่มอีกชั้น ความปลอดภัยก็เพิ่มขึ้นอีกระดับ
จี้เยี่ยนโม่เสริม ที่บ้านฉันก็มีประตูเหลืออยู่บานหนึ่งเหมือนกัน เอามาติดที่บันไดได้เลย
ฉันมีอุปกรณ์ติดตั้งด้วย เดี๋ยวไปหยิบมา หลู่ชิงถางหันหลังเข้าบ้าน ตรงไปยังห้องนอนเล็ก ปิดประตูแล้วนำประตูนิรภัยและอุปกรณ์ติดตั้งออกมาจากมิติ อุปกรณ์พวกนี้เธอซื้อมาจากตลาดวัสดุก่อสร้าง ยังใหม่เอี่ยมทุกชิ้น
เธอหยิบเครื่องมือออกไปก่อน ซูเฉิงและจี้เยี่ยนโม่ช่วยกันยกประตูนิรภัยจากบ้านของจี้เยี่ยนโมม่มาที่บันได เมื่อเห็นหลู่ชิงถางถือเครื่องมือออกมา ทั้งสองคนก็ช่วยกันติดตั้งประตู ส่วนหลู่ชิงถางก็กลับไปค่อยๆ ลากประตูจากบ้านตัวเองมาที่หน้าห้อง
หลู่ชิงถางแรงน้อยไปหน่อย การจะย้ายประตูนิรภัยคนเดียวไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อเธอเคลื่อนย้ายมาถึงประตูห้อง ซูเฉิงและจี้เยี่ยนโม่ที่ติดตั้งประตูแรกเสร็จแล้วก็รีบเข้ามาช่วยยกประตูของเธอทันที เมื่อติดตั้งประตูนิรภัยทั้งสองชั้นเสร็จเรียบร้อย หลู่ชิงถางและจี้เยี่ยนโม่ต่างแบ่งกุญแจให้ซูเฉิงคนละดอก และแลกกุญแจประตูนิรภัยซึ่งกันและกันไว้ด้วย
หลังจากเก็บกุญแจ หลู่ชิงถางก็ขมวดคิ้วมองไปยังห้อง 1904
บ้านห้อง 1904 นั้นประหลาดทั้งครอบครัว พวกเขาได้รับความคุ้มครองจากพวกเธอแต่กลับไม่ยอมลงแรงอะไรเลย แถมเธอยังเดาได้ว่าพวกนั้นคงแอบวางแผนจะปล้นบ้านพวกเธออยู่แน่ๆ
ถ้ากำจัดพวกกากเดนออกไปได้ พวกเธอคงจะใช้ชีวิตได้สงบสุขขึ้น
จี้เยี่ยนโม่ดวงตาคมปลาบฉายแววเหี้ยม ขับไล่พวกเขาออกไปดีไหม
ซูเฉิงถามต่อ จะไล่ยังไง
หลู่ชิงถางครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว บังคับให้พวกเขาจ่ายค่าคุ้มครองเป็นเสบียง คนละสามจิน บ้านนั้นมีเจ็ดคน ก็คือข้าว 21 จิน ถ้าพวกเขายอมตกลงก็ให้เขาอยู่ต่อ แต่ถ้าไม่ตกลง เราจะเลิกคุ้มครองบ้านพวกเขา แล้วจงใจเปิดทางให้คนข้างล่างขึ้นมาปล้นห้อง 1904 เอง
ถ้าคนห้อง 1904 เป็นคนดี หลู่ชิงถางไม่มีทางลงมือเหี้ยมโหดแบบนี้เด็ดขาด
ซูเฉิงพยักหน้า ฉันเห็นด้วย
เห็นด้วยเหรอ หลู่ชิงถางมองซูเฉิงด้วยความแปลกใจ นี่คุณอาตำรวจคะ พี่ไม่ควรจะห้ามพฤติกรรมเผด็จการไร้น้ำใจของพวกเรา เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม และจับพวกเราที่สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชนไปอบรมหน่อยเหรอ ทำไมถึงมาร่วมหัวจมท้ายกับพวกเราได้ล่ะเนี่ย
(จบตอน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น