ตอนที่ 389 สถานีรถไฟความเร็วสูง
เธอเดิมทีคิดไว้ว่า การก่อสร้างสถานีรถไฟความเร็วสูงคงต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่ง
นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ามันจะเป็นสถานีรถไฟความเร็วสูงในเวอร์ชันสำเร็จรูปแกะกล่องมาเลย ตัวเธอเพียงแค่ใช้ปลายนิ้วกดคำสั่งลากโมเดลขนาดเล็กออกไปวางทิ้งไว้ตรงตำแหน่งทำเลที่ตั้งที่เลือกสรรเอาไว้เสร็จเรียบร้อยแล้วเท่านั้นเอง
เสียงดังโครมคราม สถานีรถไฟความเร็วสูงก็พุ่งทะยานตกสู่พื้นดิน จากโมเดลจำลองชิ้นเล็กจ้อยค่อยๆ ขยายขอบเขตใหญ่โตมโหฬารขึ้นมาทีละเล็กทีละน้อยตามลำดับ
จนกระทั่งกลับคืนสู่ขนาดสัดส่วนที่ถูกต้องตามปกติ ท่วงท่าบารมีและโครงสร้างสถาปัตยกรรมแผ่ซ่านความยิ่งใหญ่อลังการตระการตาเป็นที่สุด ตรงบริเวณส่วนยอดด้านบนสุดมีอักษรสีแดงตัวหนาเตอะตั้งตระหง่านเด่นหราแยกย้ายกันไปทีละตัว
สถานีรถไฟความเร็วสูงชวนเซียง
ทำเลที่ตั้งของสถานีรถไฟความเร็วสูงมีระยะห่างขอบเขตจากตำแหน่งร้านสลากขูดอยู่พอสมควร ทว่าประจวบเหมาะพอดิบพอดีกับที่ระยะห่างในระดับองศานี้ มันสามารถช่วยเปิดมุมมองทางสายตาให้แก่ทุกคนได้ร่วมชื่นชมรำลึกถึงทัศนียภาพความยิ่งใหญ่อลังการของสถานีรถไฟความเร็วสูงได้อย่างยอดเยี่ยมงดงามที่สุดน่ะสิย่ะ
ช่างโอ่อ่าอลังการยิ่งนัก
จำเป็นต้องแหงนใบหน้าขึ้นสูงถึงจะสามารถมองสำรวจตรวจสอบได้จนครบถ้วน
ลู่หลีแอบบังเกิดความมึนงงสงสัยใคร่รู้ในใจต่อสภาพกลุ่มโครงสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกภายในสถานีรถไฟความเร็วสูง ว่าข้างในมันจะเป็นเพียงแค่กล่องเปล่าๆ ที่ไม่มีสิ่งของอะไรเลย หรือจะเป็นภาพสิ่งอำนวยความสะดวกเครื่องไม้เครื่องมือที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติกันแน่นะ
หากคิดอยากจะก้าวเท้าสับฝ่าเดินมุ่งหน้าแวะเข้าไปส่องดูด้วยตาตัวเอง ระยะทางเดินมันก็ค่อนข้างทอดยาวอยู่พอสมควร ลู่หลีขี้เกียจจะออกแรงก้าวเท้าสับเดินให้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเรียวขา
พลันนึกย้อนระลึกนึกถึงเรื่องราวในช่วงวันเวลาก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ ว่าตัวเองเคยสละแต้มคะแนนระบบจัดซื้อรถบัสขนาดกลางมาคันหนึ่งนี่นา สภาพการณ์ดูราวกับจัดซื้อมาเพื่อคอยรับใช้คอยบริการซัพพอร์ตสถานการณ์ในลักษณะนี้โดยเฉพาะเลยเชียวล่ะ ทว่าตั้งแต่จัดซื้อมาจนถึงปัจจุบันกลับยังไม่เคยมีโอกาสได้สกัดถอดถอนนำมันออกมาเปิดฉากใช้งานเลยสักครั้งเดียวเลยนี่นา
เธอคุมสั่งการระบบกดคำสั่งนำมันออกมาจากกระเป๋าเก็บของ ทอดสายตาจดจ้องมองดูรถบัสขนาดกลางค่อยๆ ขยายร่างยักษ์ใหญ่โตขึ้นมาทีละเล็กทีละน้อยต่อหน้าต่อตา
ทว่าในวินาทีถัดมา ในหัวสมองก็พลันขุดคุ้ยระลึกนึกถึงประเด็นปัญหาเรื่องราวสำคัญอันแสนเลวร้ายรุนแรงขึ้นมาได้อีกเรื่องหนึ่ง ตัวเธอขับรถไม่เป็นนี่นาใช่ไหมเล่าย่ะ
ช่างเป็นข่าวร้ายอันแสนเศร้าสะเทือนขวัญร้าวทรวงเสียเหลือเกินย่ะ เธอจึงรีบเปิดระบบลงมือส่งข้อความคำถามข้อมูลสารลงไปในกลุ่มแชตรวมทันที: 【มนุษย์หน้าไหนในกลุ่มมีขีดความสามารถในการขับรถเป็นบ้างคะ ด่วนที่สุด ด่วนที่สุด ด่วนที่สุดค๊า】
ทำเลทำเลที่ตั้งของคลินิกจัดแจงถือเป็นร้านค้าฝั่งซ้ายมือผืนที่อยู่ใกล้ชิดติดกับร้านสลากขูดมากที่สุดพอดิบพอดี หลังจากสิ้นสุดประโยคข้อความข้อมูลสารที่ส่งไปในวินาทีถัดมา ลู่หลีก็สาดสายตามองเห็นเงาร่างของหลัวมู่สับเท้าก้าววิ่งพุ่งทะยานเฟี้ยวฟ้าวรวดเร็วปานลูกศรหลุดออกจากคันศรตรงรี่ออกมาจากข้างในคลินิกทันที
ในฝ่ามือยังคงชูคอมพิวเตอร์แสงแกว่งไปมา พลางเอ่ยปากพูดจาแสดงท่าทางเบิกบานใจปนเสียงหัวเราะร่าหลุดออกมาจากปาก “ฉันเองครับ ฉันเองครับ ตัวฉันขับรถเป็นเชียวนะครับ แถบลำพังแค่รถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ตัวฉันก็มีเก็บตุนไว้ในกระเป๋าส่วนตัวด้วยคนเหมือนกันนะค๊า แวะมาเปิดฉากขี่พาทัวร์พาวิ่งซิ่งวนรอบทำเลท่องเที่ยวเปิดหูเปิดตาสักรอบหนึ่งดีไหมครับ”
พฤติกรรมคำพูดคำจาเรียกได้ว่าสาดสายตามองไม่เห็นเงาร่างของรถบัสขนาดกลางคันนั้นที่จอดตั้งตระหง่านอยู่ข้างๆ ตัวรถบ้านเลยแม้แต่น้อย
ลู่หลีจินตนาการคิดขบคิดในใจ ก็จัดแจงถือว่าสอดคล้องยอดเยี่ยมงดงามดีอยู่หรอกนะ ลำพังแค่คนสองคนแต่อุตส่าห์จะมาเปิดฉากขับรถบัสขนาดกลางออกไปสัญจรเดินทาง ค่อนข้างจะเป็นพฤติกรรมที่สิ้นเปลืองทรัพยากรไปหน่อยจริงๆ
เธอขยับฝ่ามือโบกไกวไปมาทีหนึ่ง ตัวรถบัสขนาดกลางก็พลันมลายหายวับกลับคืนสู่ระบบในชั่วพริบตาทันที หลังจากนั้นเธอก็ก้าวเท้าเดินพ้นประตูรถบ้านลงไปด้านล่าง จัดแจงเอ่ยปากส่งเสียงตอบรับข้อตกลงปนรอยยิ้มออกมาด้วยคนว่า “ดีเลยย่ะ!”
หลัวมู่บังเกิดความเบิกบานใจขึ้นมาทันตา ยิ้มหน้าบานรีบเปิดกระเป๋าเก็บของสกัดถอดถอนเอารถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ส่วนตัวออกมาจากช่องว่างมิติทันที
มันคือรถคันคันโปรดคันเดียวกันกับที่ลู่หลีเคยสาดสายตามองเห็นเขาขี่สัญจรไปมาในยามที่ประสบพบเจอหน้ากันเป็นครั้งแรกในอดีตนั่นเอง จะอธิบายขยายความรูปลักษณ์ภายนอกของมันอย่างไรดีล่ะ เอาเป็นว่าดีไซน์การออกแบบค่อนข้างจะจัดหนักจัดเต็มแผ่ซ่านความโอ้อวดหลงตัวเอง (หลงตัวเอง) ออกมาจนเกินพิกัด ทว่าพอมาอยู่ร่วมกันกับภาพลักษณ์ตัวบุคคลของหมอนี่แล้ว มันกลับดูเข้ากันได้อย่างยอดเยี่ยมกลมกลืนเป็นธรรมชาติที่สุด
เขาวาดเรียวขาท่อนยาวพาดก้าวขึ้นไปคร่อมตัวรถ ทรุดตัวนั่งลงบนเบาะรถได้อย่างง่ายดายสบายบรื๋อ เส้นผมสีทองขยับสะบัดไกวพัดผ่านพ้นไปตามกระแสลมจังหวะการขยับเคลื่อนไหวตัวอยู่พักหนึ่ง
หลัวมู่ยื่นฝ่ามือไปออกแรงตบลงบนเบาะนั่งท่อนหลังเบาๆ สองสามที “มาสิครับ ก้าวเท้าขยับขึ้นมานั่งได้เลยครับ”
ลู่หลีทอดสายตาจดจ้องมองดูภาพตรงหน้าในเวลานี้ ถึงเพิ่งจะสะดุ้งตอบสนองรับรู้เข้าใจข้อเท็จจริงขึ้นมาสายหนึ่ง ว่าสภาพเส้นผมทรงผมของเขาในปัจจุบัน เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับช่วงวันเวลาที่ประสบพบเจอหน้ากันเป็นครั้งแรกในอดีตแล้ว มันทวีความยาวเหยียดเพิ่มขึ้นมาตั้งเยอะแยะเลยแฮะ หากไม่ยอมจัดสรรเวลาลงมือตัดแต่งดูแลให้ดีๆ ปัจจุบันความยาวมันก็แทบจะขยับเคลื่อนตัวลงมาทิ่มแทงบดบังทัศนียภาพดวงตาทั้งสองข้างจนมิดชิดอยู่รอมร่อแล้วล่ะย่ะ
หลังจากนั้นเธอก็พลอยนึกย้อนไปถึงสภาพความยาวเส้นผมของบรรดาพรรคพวกกลุ่มผู้ชายคนอื่นๆ ในเครือขึ้นมาในหัว ดูเหมือนว่าทุกคนต่างก็ประสบปัญหาเรื่องราวสภาพหน้าตา (สภาพหน้าตา) แทบจะไม่แตกต่างกันสักเท่าไหร่เลยล่ะนะย่ะ
ดิ้นรนใช้ชีวิตเผชิญหน้ากับภัยพิบัติอยู่ในยุควันสิ้นโลกมาตั้งช้านานนานหลายปีปานนี้ ขั้นตอนกระบวนการตัดผมตัดแต่งทรงผมเขาลงมือจัดการกันอย่างไรล่ะเนี่ย ตัวเองสุ่มหยิบมีดทำครัวมาหั่นๆ เฉือนๆ ออกตามอำเภอใจกันเองงั้นเหรอ
มันขยับก้าวเข้าสู่ช่วงวันเวลาที่เหมาะสมเหมาะสมแก่การจัดเตรียมลงมือตัดผมตัดแต่งทรงผมปรับแต่งภาพลักษณ์ใหม่ให้แก่พวกเขาทุกคนเรียบร้อยแล้วล่ะนะย่ะ
หลัวมู่ทอดสายตามองเห็นเธอกำลังยืนปักหลักนิ่งทึ่มทื่อเด่นหราอยู่ตรงบริเวณพื้นที่ที่ไม่ไกลออกไปนักพลางตกอยู่ในอาการใจลอย ในใจแอบแฝงความรู้สึกนึกคิดจินตนาการคิดเข้าข้างตัวเองไปเอง ว่าเธอคงกำลังเกิดอาการตกหลุมรักปิ๊งปั๊งถูกตาต้องใจในท่วงท่าความเฉียบคมคล่องแคล่วว่องไวในตอนที่ตัวเขาขี่ก้าวขึ้นคร่อมตัวรถเมื่อครู่นี้จนตาค้างไปเรียบร้อยแล้วแน่ๆ เลยเชียวล่ะครับ
เขาจัดแจงเปิดสวิตช์สตาร์ตเครื่องยนต์รถบิ๊กไบค์ในทันที บิดคันเร่งส่งสัญญาณเสียงคำรามเบาๆ ขี่วนเวียนล้อมรอบร่างกายของลู่หลีทอดทอดยาวเป็นวงกลมทีละรอบๆ ทักษะขีดความสามารถในการขับขี่ขี่รถของเขานับว่ายอดเยี่ยมช่ำชองระดับมือโปรเป็นที่สุด ไม่ได้มีการเฉียดกรายไปสัมผัสโดนเนื้อตัวของเธอเลยแม้แต่น้อย
ตรงบริเวณข้างใบหูพลันมีกระแสเสียงคำรามกึกก้องสะท้านทรวงของเครื่องยนต์รถบิ๊กไบค์ระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ลู่หลีเรียกสติอารมณ์ความรู้สึกกลับคืนมา บ่ายสายตาเจือรอยยิ้มทอดมองตรงไปที่ใบหน้าของเขา
หลัวมู่แทบจะโดนรอยยิ้มพิมพ์ใจสายนี้จู่โจมเข้าใส่เต็มรักจนทรงตัวยืนเอาไว้ไม่อยู่เกือบจะล้มพับหัวคะมำคว่ำตะแคงข้างลงไปกองกับพื้น รีบเหยียบเบรกหยุดรถในทันที พลางส่งรอยยิ้มซื่อๆ หลุดออกมาจากปาก “รีบก้าวขึ้นรถมาได้เลยครับบอสลู่!”
ลู่หลีก้าวเท้าสับฝ่าเดินรุกคืบก้าวเข้าไปด้านหน้าสองก้าว ยื่นฝ่ามือข้างหนึ่งไปออกแรงยันจับลาดไหล่ของหลัวมู่เอาไว้แน่น ก่อนจะทำตามท่วงท่าเลียนแบบพฤติกรรมของเขาวาดเรียวขาพาดคร่อมก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะรถท่อนหลัง
ยังคงนับว่าโชคดีหนุนดวงชะตาที่ตัวเธอไม่ได้มีสัดส่วนส่วนสูงที่ต่ำต้อยเตี้ยแคระอะไรขนาดนั้น ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางที่จะสามารถขยับก้าวขึ้นคร่อมตัวรถได้อย่างราบรื่นในคราวเดียวแน่นอนอยู่แล้วล่ะย่ะ
“นั่งปักหลักมั่นคงถาวรเรียบร้อยดีหรือยังครับ?” หลัวมู่เอ่ยปากถามไถ่ ภายในส่วนลึกของจิตใจเกิดอาการลังเลใจสับสนปนเปอยู่พักใหญ่ ถึงค่อยยื่นมือไปจับจูงฝ่ามือของเธอ ให้ขยับย้ายตำแหน่งละออกจากบริเวณลาดไหล่ของตัวเอง เลื่อนต่ำลงมากุมจับตรงบริเวณคอเสื้อตรงช่วงเอวแทน
หลัวมู่เอ่ยปากสำทับสืบต่อไปว่า “เกาะกุมกุมตรงนี้เอาไว้เถอะครับ สภาพระบบมันค่อนข้างจะมีความมั่นคงถาวรมากกว่าครับ”
ลู่หลียื่นฝ่ามือไปเกาะกุมกุมชายเสื้อตรงบริเวณช่วงเอวของเขาเอาไว้แน่น หมอนี่สวมใส่เสื้อผ้าไม่ได้หนาเตอะอะไรมากมายนัก สัดส่วนขอบเขตของช่วงเอวมันจึงโดนรัดรั้งอวดทรวดทรงออกมาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
นับว่าค่อนข้างจะเอวบางร่างน้อยดีแท้ๆ เลยล่ะนะย่ะ
“เปิดฉากสัญจรเดินทางได้เลยย่ะ ตัวฉันเกาะกุมกุมแน่นหนามั่นคงถาวรเรียบร้อยดีแล้วล่ะย่ะ” ลู่หลีบอก
“รับทราบค๊า!” หลัวมู่เอ่ยปากตอบรับคำคำหนึ่ง จัดแจงบิดคันเร่งส่งกำลังทันที ตัวรถบิ๊กไบค์พลันแปรเปลี่ยนสภาพพุ่งทะยานเฟี้ยวฟ้าวออกไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วปานลูกกระสุนปืนใหญ่พุ่งทะยานหลุดออกจากลำกล้อง
เธอเคยจินตนาการคิดไปว่าอัตราสปีดความเร็วมันน่าจะรวดเร็วฉับไวดีอยู่หรอกนะ ทว่ากลับไม่เคยจินตนาการคิดฝันมาก่อนเลยว่ามันจะรวดเร็วฉับไวปานสายฟ้าแลบได้ถึงขนาดนี้ เจ้าตัวรถคันนี้มันต้องผ่านขั้นตอนกระบวนการดัดแปลงโมดิฟายระบบด้วยน้ำมือของหลัวมู่มาเรียบร้อยแล้วอย่างแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียวเชียวย่ะ!
แรงเหวี่ยงพุ่งทะยานอันมหาศาลส่งผลทำให้ร่างกายท่อนบนของเธอหงายหลังหงายท้องไปทางด้านหลังทันตา เกือบจะประสบปัญหาลื่นไถลร่วงหล่นลงมาจากตัวรถบิ๊กไบค์ไปกองกับพื้นสิ้นชีพเสียแล้ว โชคดีเหลือเกินที่สองฝ่ามือคอยออกแรงเกาะกุมกุมเอาไว้แน่นหนามั่นคงถาวรสุดกำลัง
แต่อย่างไรก็ตาม ภาพสถานการณ์มันเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาการออกตัวก้าวแรกสุดระลอกนั้นระลอกเดียวเท่านั้นแหละย่ะที่แผ่ซ่านกระแสความดุด่าจัดจ้านรุนแรงเป็นพิเศษ หลังจากอัตราสปีดความเร็วเริ่มปรับเปลี่ยนระดับเข้าสู่สภาวะความราบเรียบผ่อนคลายลงตามปกติทั่วไปแล้ว ร่างกายของลู่หลีก็ดูคล้ายกับตุ๊กตาล้มลุกตัวหนึ่ง เกิดแรงดีดเด้งสะท้อนกลับคืนมาทิศทางเดิมทันควัน
ร่างกายทั้งเรือนร่างจัดแจงพุ่งตรงเข้าไปพิงแปะปะทะเข้าใส่แผ่นหลังอันเหยียดตรงผ่าเผยของหลัวมู่เข้าเต็มรัก สองฝ่ามือรวบวงแขนเข้าไปโอบกอดรัดรั้งรอบขอบเขตช่วงเอวของเขาเอาไว้แน่นโดยตรง ส่วนตำแหน่งคางก็ปังร่วงหล่นลงไปพาดเกยอยู่บนบริเวณลาดไหล่ของเขาพอดิบพอดี
ลู่หลีทำได้เพียงแค่แอบลอบถอนหายใจระบายความอัดอั้นตันใจด้วยความรู้สึกโชคดีหนุนดวงชะตาอยู่ในใจ ว่าเมื่อครู่นี้ตัวเองไม่ได้เผลอไปขบเคี้ยวฟาดโดนเรียวลิ้นของตัวเองเข้าให้เต็มรักน่ะสิย่ะ
หลัวมู่จัดแจงเร่งสปีดผ่อนความเร็วลดระดับลงมาให้เชื่องช้าเซื่องซึมลงไปมากกว่าเดิมตั้งเยอะแยะ ร่างกายทั้งเรือนร่างพลันบังเกิดอาการแข็งทื่อลงไปทั้งตัว
บอสลู่กำลังเปิดฉากกอดรัดรั้งโอบกอดตัวเขาอยู่เชียวนะครับเนี่ย! นางคงไม่ได้กำลังแอบแฝงกระแสความรู้สึกนึกคิดตกหลุมรักปิ๊งปั๊งถูกตาต้องใจในตัวของฉันอยู่หรอกนะใช่ไหมครับ ไม่อย่างนั้นวันเวลาดีๆ ดั่งพิมพ์เดียวกันเป๊ะแบบนี้ไฉนถึงต้องมาออกแรงกอดรัดรั้งโอบกอดตัวเขาเอาไว้แน่นหนา แถมยังเบียดเสียดร่างกายแนบสนิทชิดใกล้กันจนแน่นพิกัดขนาดนี้ด้วยล่ะครับ
มันไม่มีทางหนีทีไล่อื่นใดหรอกครับ บรรดาบุคคลที่มีระบบโครงสร้างภาพลักษณ์ประเภทชอบคิดเข้าข้างตัวเองแบบ自我攻略 (คิดเข้าข้างตัวเอง) อย่างพวกเรามักจะมีพฤติกรรมคำพูดคำจาในลักษณะนี้อยู่เป็นประจำนั่นแหละครับ ขออภัยด้วยนะครับขออภัยด้วยนะครับ
หลัวมู่เอาจินตนาการคิดฟุ้งซ่านเรื่อยเปื่อยไร้สาระไปไกลหมดแล้ว พลางเปิดฉากขับรถมุ่งหน้าตรงไปด้านหน้าต่อไปตามปกติ จนหลงลืมเรื่องราวลืมเอ่ยปากถามไถ่ลู่หลีถึงรายละเอียดตำแหน่งทำเลเส้นทางจุดหมายปลายทางไปซะสนิทเลยล่ะครับ
หลังจากลู่หลีสามารถเรียกสติปรับสภาวะอารมณ์ความรู้สึกให้กลับคืนสู่ความนิ่งสงบผ่อนคลายได้เรียบร้อยแล้ว ก็ใช้ฝ่ามือยันค้ำลาดไหล่ของเขาเอาไว้ ออกแรงผลักดันร่างกายให้ขยับถอยห่างไกลออกจากร่างของเขาออกมาเล็กน้อยองศาขนาดกะทัดรัด
กระแสลมพัดผ่านพ้นโชยกระหน่ำเข้ามาค่อนข้างรุนแรงจัดจ้านอยู่เหมือนกันนะย่ะ ลู่หลีคิดอยากจะเอ่ยปากพูดจาพาทีพูดประโยคความร่วมกับเขาคำหนึ่ง ทำได้เพียงแค่ต้องขยับใบหน้ายื่นเข้าไปใกล้ชิดแนบสนิทติดกับใบหูของเขาอีกรอบหนึ่ง พลางเอ่ยปากพูดเสียงเบาจ่อตรงบริเวณติ่งหูของเขาตรงๆ ว่า “มุ่งหน้าไปที่สถานีรถไฟความเร็วสูงย่ะ ก็คือไอ้โครงสร้างอาคารหลังนั้นนั่นแหละย่ะ!”
หลัวมู่สดับรับฟังรายละเอียดถ้อยคำคำพูดจนเข้าใจแจ่มแจ้งแจ่มแจ๋วเรียบร้อยแล้ว แถบดวงตาก็มองเห็นตำแหน่งเป้าหมายเด่นหราแล้วด้วย ทว่าทักษะกระบวนการคิดระบบสมองของเขามันค่อนข้างจะเป็นเส้นตรงเส้นเดียวแบบระบบเดี่ยว (ระบบเดี่ยว) ไม่มีความสามารถในการขบคิดพิจารณาในรายละเอียดทับซ้อนสารพัดสิ่งได้มากมายขนาดนั้นหรอกครับ
ในเวลานี้ภายในส่วนลึกของสมองทำได้เพียงแค่จมดิ่งคิดฟุ้งซ่านอยู่กับรายละเอียดข้อมูลสารที่ว่า กระแสเสียงคำพูดคำจาพร่ำบ่นพึมพำของบอสลู่นี่ยามเอ่ยปากพูดจามันช่างฟังดูทุ้มต่ำไพเราะเสนาะหูชวนมองมากจริงๆ เลยนะครับ แถมไม่รู้เหมือนกันว่านางแอบไปลงมือเสพฟาดลูกอมรสชาติน้ำตาลทิพย์ประเภทไหนมา กลิ่นกายกลิ่นหอมกรุ่นช่างโชยเตะจมูกหอมฟุ้งจรุงใจชวนลิ้มลองดีแท้ๆ เลยล่ะครับ~
พื้นที่ภายในร้านเซเว่น เสิ่นปิงหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจขั้นตอนกระบวนการพิมพ์ข้อความส่งข้อความสาระสำคัญส่งเข้าไปในกลุ่มแชตรวมตอบกลับข้อความสารไปประโยคความหนึ่งว่า: 【ตัวฉันขับรถเป็นเชียวล่ะครับ เกิดเรื่องราวอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอครับ?】 หลังจากนั้นก็นั่งปักหลักเฝ้ารอคอยกระแสการตอบกลับข้อความสารอยู่ตลอดเวลา
เฝ้ารอคอยอยู่ตั้งนานสองนานกลับยังคงไม่ได้รับกระแสการตอบกลับข้อความข้อมูลสารใดๆ หลุดลอยเข้ามาเลยแม้แต่น้อย จึงจัดแจงยันตัวลุกขึ้นก้าวเท้าสับฝ่าเดินมุ่งหน้าแวะไปหาบอสลู่ตรงๆ ทว่าพอเดินพ้นประตูออกมากลับประสบความสำเร็จสาดสายตามองเห็นเพียงกลุ่มควันท่อไอเสียรถที่ลอยล่องทิ้งไว้เป็นระลอกคราบยาวเหยียดกระจายตัวอยู่ตรงหน้าเท่านั้นเองครับ
ผนวกเข้ากับเงาร่างของคนทั้งสองคนบนตัวรถบิ๊กไบค์คันนั้นอย่างหลัวมู่และลู่หลี คนทั้งสองคนนั่งเบียดเสียดร่างกายแนบสนิทชิดใกล้กันจนแทบจะรวมร่างเป็นเนื้อเดียวกันอยู่รอมร่อ ถึงแม้ว่าภายในส่วนลึกของจิตใจของเขาจะรับรู้เข้าใจเข้าใจรายละเอียดข้อเท็จจริงสัจธรรมดีอยู่แก่ใจ ว่าภาพตรงหน้ามันย่อมต้องเป็นเหตุปัจจัยจากสภาวะวิกฤตการณ์เหตุการณ์พิเศษพิเศษระลอกนั้นระลอกเดียวก็ตามทีเถอะครับ
ทว่าแต่อย่างไรก็ตาม สภาพอารมณ์ความรู้สึกส่วนตัวในใจมันกลับแปรเปลี่ยนเป็น... ไม่มีความสุขเอาซะเลยครับ!
เขาจัดแจงเปิดฉากก้าวเท้าสับฝ่าเดินวนเวียนไปมาอยู่ตรงบริเวณพื้นที่ทำเลตรงหน้าตรงนั้นตั้งหลายสิบกี่รอบติดต่อกัน ก่อนจะหมุนตัวก้าวเท้าเดินย้อนกลับคืนสู่พื้นที่ภายในร้านเซเว่นตามเดิมด้วยสภาวะจิตใจหงุดหงิด
ตัดกลับมาทางด้านนี้ หลัวมู่ขับรถประคองร่างของลู่หลีเดินทางมาถึงตำแหน่งสถานีรถไฟความเร็วสูงเรียบร้อยแล้ว ตัวเขาแสดงสีหน้าท่าทางตกตะลึงพรึงเพริดรีบแหงนใบหน้าขึ้นมองดูทัศนียภาพความยิ่งใหญ่อลังการตรงหน้าจนตาค้างพลางอุ้มเสียงร้องอุทานหลุดออกมาคำหนึ่ง “ว้าว!”
“หยุดร้องว้าวได้แล้วย่ะ พวกเราสองคนจัดแจงก้าวเท้าเดินลงมาจากรถได้แล้วย่ะ” ลู่หลีเอ่ยปากพูดจาพลางยื่นมือไปออกแรงตบลงบนลาดไหล่ของเขาเบาๆ สองสามที
ทันทีที่หลัวมู่ได้สดับรับฟังคำสั่งการ ก็รีบลงมือเอาขาตั้งรถลงขนาบข้างแนบสนิทชิดติดพื้น วาดเรียวขาท่อนยาวพาดก้าวลงจากรถ ทรุดเท้าแตะพื้นได้อย่างง่ายดายสบายบรื๋อ ก้าวเท้าลงจากรถเสร็จสรรพเรียบร้อย หลังจากนั้นก็จัดแจงยื่นเหยียดฝ่ามือตรงดิ่งส่งไปให้ลู่หลี เพื่อเปิดโอกาสให้เธอได้ยื่นมือมาเกาะกุมกุมค้ำยันช่วยพยุงตัว
ลู่หลียื่นฝ่ามือไปเกาะกุมกุมวางทับซ้อนลงบนฝ่ามือของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะขยับกายก้าวเท้าเดินพ้นเบาะนั่งท่อนหลังของรถก้าวลงมาสู่พื้นดินได้อย่างราบรื่นปลอดภัย
“ไปกันเถอะย่ะ ก้าวเท้าเดินแวะเข้าไปส่องดูข้างในกันหน่อยดีกว่านะย่ะ” ลู่หลีเอ่ยปากบอก หลัวมู่รีบก้าวเท้าสับฝ่าเดินตามหลังมาติดๆ เป็นเงาตามตัว
โครงสร้างสถาปัตยกรรมของตำแหน่งสถานีรถไฟความเร็วสูงมีบานประตูขนาดใหญ่ติดตั้งเปิดสแตนด์บายเอาไว้ทั้งหมดสามบานประตูด้วยกัน บานประตูบานหนึ่งคือบานประตูช่องทางขาเข้า บานประตูอีกบานหนึ่งคือบานประตูช่องทางขาออก ส่วนบานประตูบานสุดท้ายทอดเส้นทางทอดยาวมุ่งหน้าตรงไปสู่พื้นที่ของห้องโถงจำหน่ายตั๋ว (ห้องโถงจำหน่ายตั๋ว)
ตรงบริเวณพื้นที่ของบานประตูช่องทางขาเข้าแห่งนี้นั้น มีตู้เครื่องตรวจเช็กตั๋วอัตโนมัติ (เครื่องตรวจตั๋ว) ตั้งวางเรียงรายจัดแถวหน้ากระดานกั้นขวางเส้นทางเดินเอาไว้อย่างหนาแน่นมั่นคงถาวรแน่นหนาเป็นที่สุด จำเป็นต้องเปิดระบบขอกระทำการสแกนคอมพิวเตอร์แสง หรือขอกระทำการสแกนตั๋วรถไฟถึงจะสามารถผ่านพ้นประตูเข้าสู่พื้นที่ด้านในได้สำเร็จตามปกติ
หลังจากผ่านพ้นกระบวนการก้าวเดินพ้นเครื่องตรวจเช็กตั๋วอัตโนมัติเข้ามาด้านในเรียบร้อยแล้ว ถัดมาก็คือตำแหน่งแถวแนวหน้ากระดานของพวกตู้เครื่องตรวจเช็กความปลอดภัย (เครื่องตรวจความปลอดภัย) จำเป็นต้องเปิดระบบขอกระทำการจัดส่งกลุ่มกระเป๋าพื้นที่จัดเก็บของส่วนตัว (พื้นที่) สอดซุกใส่เข้าไปด้านในเพื่อรับกระบวนการสแกนตรวจสอบวัตถุก่อนรอบหนึ่ง ต้องตรวจสอบจนมั่นใจเต็มร้อยว่าไม่ได้มีการแอบซุกซ่อนซ่อนข้าวของวัตถุอันตรายรูปแบบผิดกฎระเบียบเงื่อนไขระบบใดๆ บรรจุอยู่ด้านใน ถึงจะสามารถผ่านพ้นประตูเข้าสู่พื้นที่ด้านในได้สำเร็จสืบต่อไปตามลำดับ
จำแนกหมวดหมู่ด่านตรวจเช็กระบบออกมาได้ทั้งหมดสองด่าน关卡 (ด่านตรวจ) ด้วยกัน
หลังจากสับเท้าก้าวเดินผ่านพ้นระบบการตรวจเช็กทำลายด่านตรวจทั้งหมดเข้ามาด้านในเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว พื้นที่โซนถัดมาก็คือห้องโถงพักผู้โดยสารเพื่อเฝ้ารอคอยรถไฟ (ห้องโถงพักคอย) ขอบเขตขนาดพื้นที่หน้าตัดขยายกว้างขวางใหญ่โตมโหฬารเป็นพิเศษเลยทีเดียวเชียวย่ะ
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในพื้นที่ยังคงมีการจัดสรรแบ่งหมวดหมู่จำแนกแยกย่อยพื้นที่ห้องโถงพักผู้โดยสารเพื่อเฝ้ารอคอยรถไฟออกไปเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ย่อยๆ ตั้งห้าห้องโถง (ห้าห้องโถง) แตกต่างกันออกไปอีกต่างหาก ทั้งหมดนี้ก็เพื่อรองรับกระบวนการจัดแบ่งแยกประเภทจำแนกแยกแยะกลุ่มผู้โดยสารให้สอดคล้องตรงตามตารางเวลาเที่ยวรถไฟแต่ละเที่ยวได้อย่างเป็นระบบระเบียบวินัยถูกต้องชัดเจนนั่นเองล่ะย่ะ
นอกจากกลุ่มโครงสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกแกนหลักพื้นฐานเหล่านี้นี่แล้ว ขอบเขตพื้นที่โซนอื่นๆ ก็ไม่ได้มีสิ่งของเครื่องใช้พิเศษอะไรหลงเหลือติดตั้งอยู่อีกต่อไปแล้วล่ะย่ะ สภาพระบบมันช่างดูเรียบง่ายธรรมดา ทว่ากลับแฝงกระแสความหรูหราทันสมัยระดับไฮเอนด์ (ระดับสูง) ค่อนข้างสูงเป็นอย่างยิ่ง อย่างน้อยที่สุดเหนือสิ่งอื่นใดเลยภาพตรงหน้าก็สามารถส่งผลทำให้หลัวมู่สาดสายตามองสำรวจตรวจสอบไปทั่วทุกสารทิศพลางอุ้มเสียงร้องทักทายเอ่ยปากชื่นชมปากต่อปากอุทานออกมาไม่หยุดหย่อนเลยล่ะครับ
ลู่หลีสัมผัสรับรู้ได้ในใจว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้มันก็เป็นเพียงแค่กระบวนการจัดเตรียมระบบแกนหลักขั้นเบสิกดั้งเดิมทั่วไป (ปฏิบัติการขั้นพื้นฐาน) ของทางระบบเท่านั้นแหละย่ะ ขอแค่เปิดระบบออกมาแล้วมีปริมาณข้าวของเพียงพอต่อขอบเขตการใช้งานจริงก็นับว่ายอดเยี่ยมงดงามมากพออยู่แล้วล่ะย่ะ
คนทั้งสองคนก้าวเท้าสับฝ่าเดินทอดน่องตามเส้นทางคมนาคมตั้งแต่บริเวณประตูตรวจเช็กตั๋ว ประตูตรวจเช็กความปลอดภัยก้าวเดินพ้นประตูเข้ามาด้านใน เดินก้าวเท้าท่องเที่ยวเยี่ยมชมพื้นที่ห้องโถงพักผู้โดยสารเพื่อเฝ้ารอคอยรถไฟไปได้ตั้งหลายห้องโถง จนกระทั่งก้าวเท้าสับฝ่าเดินมาหยุดอยู่ตรงบริเวณพื้นที่ของชานชาลา (ชานชาลา) ในที่สุด
แน่นอนว่า สภาพพื้นที่ตรงทำเลตรงนี้ในปัจจุบันมันย่อมต้องเป็นชานชาลาในเวอร์ชันที่ยังคงประสบปัญหาขาดแคลนไร้ซึ่งเงาร่างของพวกรางรถไฟติดตั้งอยู่เลยแม้แต่เส้นเดียวแน่ๆ ยังคงเปิดสแตนด์บายเฝ้ารอคอยขั้นตอนกระบวนการปูลาดวางรางรถไฟสืบต่อไปตามลำดับนั่นแหละย่ะ
ลู่หลีสัมผัสรับรู้ในใจว่าในเมื่อระบบสถานีรถไฟความเร็วสูงมันถูกก่อสร้างขึ้นมาจนเด่นหราตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าขนาดนี้แล้ว ตัวรางรถไฟก็ย่อมไม่มีหนทางหนีทีไล่ไม่อาจยอมปล่อยปละละเลยทิ้งขว้างให้ประสบปัญหาขาดตกบกพร่องไปได้เด็ดขาดเด็ดขาดเลยล่ะย่ะ ไม่จำเป็นต้องเปิดระบบเฝ้ารอคอยให้ราคาค่างวดแต้มคะแนนระบบงวดแรกจากทางฝั่งของผู้เฒ่าเสิ่นถูกระบบสั่งโอนส่งผ่านมาให้ถึงมือแล้วล่ะย่ะ ตัวเธอจัดแจงสั่งคุมสั่งการระบบเปิดฉากก่อสร้างเปิดเครื่องก้าวหน้าทำงานทำการปูลาดวางสายระบบด้วยตัวเองตรงๆ เดี๋ยวนี้เลยสิย่ะ!
จัดสรรปูลาดวางรางรถไฟลงไปสักสามเส้นทางวิ่งคมนาคม (สามรางรถไฟ) ก็น่าจะจัดแจงถือว่ามีความเพียบพร้อมเพียงพอต่อปริมาณขอบเขตการใช้งานจริงเรียบร้อยแล้วล่ะย่ะ แต่อย่างไรก็ตามลำพังแค่ปริมาณจำนวนของชานชาลามันก็มีเปิดสแตนด์บายเอาไว้รองรับขบวนรถไฟพอดิบพอดีเพียงแค่สองชานชาลาเท่านั้นเองนี่นาใช่ไหมเล่าย่ะ
ปูลาดวางรางรถไฟขนานสองเส้นทางคมนาคมจำเป็นต้องเสียสละแต้มคะแนนระบบจ่ายออกไปอุดหนุนสามหมื่นแต้มคะแนนระบบ ปูลาดวางรางรถไฟขนานสามเส้นทางคมนาคมจำเป็นต้องเสียสละแต้มคะแนนระบบจ่ายออกไปอุดหนุนสามหมื่นห้าพันแต้มคะแนนระบบ รายละเอียดตัวเลขราคาค่างวดตรงระดับองศานี้จัดแจงถือเป็นเกณฑ์ระดับราคาค่างวดที่ลู่หลีออกแรงกรรโชกทรัพย์ต่อรองราคา (กดราคา) ลงมาจนเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้วล่ะนะย่ะ
ลำแสงสีขาวสายหนึ่งสาดส่องพาดผ่านพ้นวาบขึ้นมาในชั่วพริบตา รางรถไฟก็พลันแปรเปลี่ยนสภาพผุดโผล่พวยพุ่งออกมาจากความว่างเปล่า ปูลาดทอดยาวมุ่งหน้าตรงดิ่งไปยังทิศทางของเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้นจนแทบไม่อาจสาดสายตามองเห็นจุดสิ้นสุดจุดปลายทางคมนาคมได้เลยทีเดียวเชียวย่ะ
สินค้าที่เป็นผลงานผลิตปรุงแต่งออกมาจากฝั่งระบบคำสั่งระบบ (ผลงานระบบ) ย่อมต้องจัดแจงถือเป็นของรางวัลระดับสินค้าเกรดพรีเมียมเกรดเอ (ของพรีเมียม) แน่นอนอยู่แล้วล่ะย่ะ
ตัวระบบรางรถไฟมันมีความสามารถพิเศษในการที่จะสามารถเปิดคำสั่งระบบสั่งทำลายจัดการกวาดล้างกลุ่มอุปสรรคขวากหนามสิ่งกีดขวางสารพัดชนิดที่ตั้งตระหง่านขวางกั้นอยู่ตามเส้นทางคมนาคมสัญจรในระหว่างการปูลาดวางสายระบบลงไปได้โดยอัตโนมัติ เพื่อคอยคัดสรรสืบค้นเสาะหาตำแหน่งทำเลพื้นที่ที่มีความเหมาะสมสอดคล้องที่สุดในการจัดวางระบบก่อสร้างตั้งตำแหน่งวางสายระบบรางรถไฟสืบต่อไปตามลำดับ
ขีดความสามารถในการประมวลผลจัดแจงถือว่ามีความอัจฉริยะล้ำลึก (อัจฉริยะ) เป็นที่สุด สามารถเอ่ยปากอธิบายขยายความออกมาได้เพียงประโยคความสั้นๆ แค่นี้แหละย่ะ
ไอ้เจ้าระบบรางรถไฟขนานทั้งสามเส้นทางคมนาคมสายใหญ่นี้ทอดทอดยาวเปิดเส้นทางสัญจรวิ่งตรงดิ่งไปจนถึงพื้นที่ขอบเขตทำเลของฐานที่มั่นกลางเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้วล่ะย่ะ
ตัวระบบคำสั่งระบบแอบเปิดฉากอธิบายบอกเล่ารายละเอียดข้อเท็จจริงในใจออกมาเรียบร้อยแล้วล่ะครับ ว่าไม่ว่าระยะห่างขอบเขตทำเลเส้นทางคมนาคมมันจะมีระยะทางอันสั้นจ้อยร่อยหรือยาวเหยียดทอดยาวขนาดไหนก็ตามที แต่อย่างไรก็ตามราคาค่างวดในการปูลาดวางรางรถไฟขนานสามเส้นทางคมนาคมระบบมันก็กำหนดราคาค่างวดตายตัวเอาไว้พอดิบพอดีเพียงแค่สามหมื่นห้าพันแต้มคะแนนระบบเท่านั้นแหละครับ
ในเมื่อตัวระบบคำสั่งระบบมันอุตส่าห์เอ่ยปากส่งเสียงประกาศเงื่อนไขข้อตกลงออกมาในลักษณะนี้แล้ว มีหรือที่ลู่หลีจะไม่จัดแจงฉวยโอกาสสั่งระบบคุมสั่งการระบบสั่งปูลาดวางสายระบบรางรถไฟทอดทอดยาวให้ยาวเหยียดที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้ล่ะคะย่ะ! แต่อย่างไรก็ตามไม่ว่าขอบเขตระยะทางมันจะยาวเหยียดขนาดไหนระดับราคาค่างวดรวมมันก็แปรเปลี่ยนสภาพคงเดิมดั่งพิมพ์เดียวกันเป๊ะเท่ากันหมดอยู่ดีนั่นแหละย่ะ
“ว้าว!” นี่คือนึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ามันจะเป็นกระแสเสียงร้องอุทานอุ้มกระแสเสียงชื่นชมประโยคที่เท่าไหร่กันแน่แล้วนะเนี่ยที่หลัวมู่อดไม่ได้ที่จะแผดเสียงร้องตะโกนหลุดออกมาจากปากไม่หยุดหย่อนเลยล่ะครับ
(จบตอน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น