ตอนที่ 366 รางวัลที่หนึ่ง... ร้านฮาร์ดแวร์
ทอมมี่มองดูแล้วก็รู้สึกแอบน้ำลายสอขึ้นมานิด ๆ จนเกือบจะลืมจุดประสงค์ที่ตัวเองเดินทางมาที่นี่ในตอนแรก
จริงด้วย จุดประสงค์
ทอมมี่เอามือตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ นึกเรื่องออกขึ้นมาได้ทันที เขารีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปหา “บอสลู่ คุณต้องช่วยให้ความเป็นธรรมและตัดสินความให้ฉันนะ!”
ลู่หลีสะดุ้งวาบดีดตัวลุกขึ้นยืนตรงทันที แทบจะพ่นชานมไข่มุกในปากกระเด็นออกมา เอ่ยถามอย่างเร่งรีบว่า “เกิดอะไรขึ้น ใครรังแกคุณกัน บอกมาเลย เดี๋ยวฉันจัดการตัดสินความให้คุณเอง!”
“ไม่มีใครรังแกฉันหรอก!” ทอมมี่รีบโบกมือปฏิเสธรัว ๆ “คือว่า คือว่า ห้องครัวของฉันหายวับไปแล้ว!”
“หายวับไปแล้วเหรอ?!” ลู่หลียิ่งเกิดความตื่นตระหนกตกใจหนักกว่าเดิม ตัวเธอเพิ่งจะสั่งย้ายทำเลตำแหน่งไปเมื่อครู่เองไม่ใช่เหรอ? มันจะหายวับไปได้ยังไงกัน?
ทอมมี่เห็นเธอเองก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกตกใจขนาดนี้ ในใจก็รู้สึกราวกับว่าท้องฟ้าจะล่มคว่ำพังทลายลงมาทันที พลางยื่นนิ้วชี้ไปยังทำเลตำแหน่งเดิมของห้องครัว “คุณดูสิ!”
ลู่หลีมองตามปลายนิ้วที่ชี้ไป ตรงนั้นปราศจากสิ่งก่อสร้างห้องครัวอยู่จริงๆนั่นแหละ
เธอไม่มีเวลามานั่งอธิบายชี้แจงรายละเอียดอะไรให้มากความ รีบก้าวเท้าเดินลงจากรถบ้านด้วยความเร่งรีบ พลางจูงมือพาทอมมี่มุ่งตรงมาที่ตลาดมืดทันที
เมื่อได้มาพบเห็นห้องกระจกใสอันคุ้นเคยยังคงตั้งตระหง่านอยู่ตรงทำเลนี้ ลู่หลีและทอมมี่ต่างพากันลอบถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอกพร้อมกัน
ทอมมี่ยังคงเอ่ยปากบ่นพึมพำว่า “ทำไมมันถึงได้ย้ายมาตั้งอยู่ตรงทำเลนี้ได้ล่ะเนี่ย แต่เอาเถอะ ขอแค่ของยังอยู่ดีไม่หายไปไหนก็พอแล้ว ไม่คุยด้วยแล้วนะบอสลู่ ฉันต้องรีบไปยุ่งจัดเตรียมทำกับข้าวเสิร์ฟยกไปส่งให้แก่พวกเขาแล้ว!”
ลู่หลีเอามือแกะเกามือไปพลางนึกในใจ ช่างเถอะ ในเมื่อเขาไม่ได้ซักไซ้ซักถามรายละเอียดอะไรต่อ ตัวเธอก็คร้านที่จะอธิบายชี้แจงเหมือนกัน
ให้ตายเถอะ ทำตัวตื่นตูมกระโตกกระตากไปได้ ทำเอาฉันตกอกตกใจแทบตายหมดเลย!
ในช่วงบ่าย ลู่หลียังคงออกไปเดินทอดน่องเยื้องกรายอยู่ด้านนอกตามปกติ จุดประสงค์หลักก็คือการคอยเฝ้าสังเกตดูว่ามีลูกค้าคนไหนขูดได้รางวัลอะไรเด็ด ๆ มาครอบครองบ้าง
ทันใดนั้น สายตาของเธอเหลือบไปเห็นใครบางคนกำลังถือแผ่นการ์ดใบเล็กแผ่นหนึ่ง คอยพลิกซ้ายพลิกขวาเฝ้ามองสำรวจตรวจสอบดูอย่างละเอียด ตามปกติแล้วของรางวัลที่ปรากฏออกมาในรูปแบบของแผ่นการ์ดใบเล็กย่อมต้องมีความไม่ธรรมดาซ่อนอยู่แน่นอน
เธอขยับร่างกายอย่างคล่องแคล่วว่องไวแทรกตัวเข้าไปประชิดข้างกายลูกค้าคนนั้นทันที อีกฝ่ายเป็นเด็กสาวที่มีส่วนสูงขนาดร่างกายใกล้เคียงกับตัวเธอเอง
เด็กสาวไม่ได้จับสังเกตถึงการมาเยือนของเธอเลยสักนิด ยังคงตั้งหน้าตั้งตาเฝ้ามองสำรวจตรวจสอบรายละเอียดข้อความข้อมูลบนแผ่นการ์ดใบเล็กอย่างจดจ่อ
เนื่องจากระยะห่างและมุมมองสายตาค่อนข้างมีข้อจำกัด ลู่หลีจึงสามารถมองเห็นรายละเอียดข้อความข้อมูลได้เพียงแค่ส่วนน้อยนิดเท่านั้น แต่ทว่ารายละเอียดเพียงแค่ส่วนน้อยนิดนี้กลับชวนให้รู้สึกคันยุบยิบในใจกระตุ้นความอยากรู้ยิ่งนัก สรุปแล้วมันคือร้านค้าประเภทไหนกันแน่!
คำว่าร้านฮาร์ดแวร์ อะไรสักอย่าง สรุปแล้วมันคือร้านอะไรกัน?
ลู่หลีอดรนทนไม่ไหวขยับตัวก้าวขาไปข้างหน้าเพิ่มอีกหนึ่งก้าวเล็ก ๆ พลางยื่นศีรษะเข้าไปใกล้ เส้นผมที่พลิ้วไหวบังเอิญไปบดบังทัศนวิสัยมุมมองสายตาของเด็กสาวคนนั้นเข้าพอดี
“คุณ……” เด็กสาวตระเตรียมจะเอ่ยปากพูดจาอะไรบางอย่างออกมา
ทว่ากลับโดนลู่หลีเอ่ยขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นยินดีสุดขีดว่า “ร้านฮาร์ดแวร์!! ร้านฮาร์ดแวร์!” แถมด้วยความตื่นเต้นยินดียังเอามือไปตบไหล่ของอีกฝ่ายฉาดใหญ่ด้วย
เด็กสาวทำหน้ามึนตึ้บ ของรางวัลฉันแท้ ๆ แล้วเธอจะมาเกิดอาการตื่นเต้นยินดีอะไรขนาดนั้นไม่ทราบ ต่อให้เธอจะมีหน้าตาสะสวยน่ามองขนาดไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้หรอกนะ!
ลู่หลีเปิดฉากซักถามรายละเอียดขึ้นมาทันทีว่า “มา ๆ ๆ คุณต้องการจะแลกเปลี่ยนของรางวัลเลยตอนนี้ไหมคะ”
เด็กสาวทำหน้ามึนตึ้บหนักกว่าเดิม ยื่นมือไปตะครุบแผ่น卡片การ์ดใบเล็กมากระชับไว้ในอ้อมอกตามสัญชาตญาณ หมุนตัวเดินจากไปทันที สายตาที่หันกลับมามองลู่หลีช่างดูเหมือนกำลังจ้องมองพวกกลุ่มมิจฉาชีพต้มตุ๋นไม่มีผิด
“……เกิดเรื่องอะไรขึ้นล่ะเนี่ย” ลู่หลีก้าวเท้าซอยเท้าซ้อนตามหลังไปทันที
ของรางวัลระดับใหญ่ที่ถูกขูดได้ก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่ต่างพากันมีความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับการกินการเที่ยวเล่นผ่อนคลายทั้งสิ้น มีเพียงแค่คลินิกแห่งเดียวเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้นประเภทอื่น ในยามนี้มีรางวัลร้านฮาร์ดแวร์โผล่มาเพิ่มอีกแห่งหนึ่ง ตัวเธอจะไม่ให้เกิดความรู้สึกตื่นเต้นยินดีได้อย่างไรกัน?
ยิ่งไปกว่านั้น หากอ้างอิงจากความเข้าใจระบบกลไกของระบบที่ตัวเธอมี ร้านฮาร์ดแวร์แห่งนี้ย่อมต้องไม่มีทางเป็นร้านฮาร์ดแวร์ธรรมดา ๆ แน่นอน
นอกจากจะมีการวางจำหน่ายจำพวกค้อน เทปกาว ลูกแม็ก หรือตะปูแล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะมีของจำพวกปืนพก ลูกระเบิดมือ หรืออาวุธยุทโธปกรณ์สารพัดชนิดโผล่ออกมาวางจำหน่ายด้วยก็เป็นได้
สิ่งของพวกนั้นก็น่าจะถูกนับรวมให้อยู่ในขอบข่ายจำพวกโลหะของฮาร์ดแวร์ได้เหมือนกันไม่ใช่หรือไง?
ไม่สนใจหรอก ยังไงในใจเธอก็ปักใจเชื่อว่าต้องมีแน่นอน!
หากเป็นไปตามนี้ เรื่องการกินการดื่มก็มีทั้งเซเว่น โรงหม้อไฟ โรงงาน ห้องครัว และร้านอาหารเช้าคอยซัพพอร์ต เรื่องที่อยู่อาศัยก็มีโรงแรมรุ่งอรุณคอยรองรับ
เรื่องการเที่ยวเล่นผ่อนคลายผ่อนคลายก็มีโรงอาบน้ำคอยให้บริการ เรื่องการรักษาเยียวยาบาดเจ็บล้มป่วยก็มีคลินิกคอยดูแลจัดการ และเรื่องอาวุธยุทโธปกรณ์ก็มีร้านฮาร์ดแวร์โผล่มาสมทบอีก
แบบนี้มันก็คือการรวมรวมสิ่งอำนวยความสะดวกได้ครบครันครบชุดเลยไม่ใช่หรือไง!
ถึงแม้ตัวเธอจะยังไม่มีโอกาสได้ยลโฉมสภาพรูปร่างลักษณะที่แท้จริงของร้านฮาร์ดแวร์แห่งนี้เลยก็ตาม แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคขัดขวางการจินตนาการวาดฝันในใจของลู่หลีเลยสักนิด
เธอก้าวเท้าวิ่งตามหลังไปดึงตัวเด็กสาวคนนั้นไว้ พลางเอ่ยปากแนะนำตัวบารมีแจ้งชื่อเสียงเรียงนามของตัวเองออกมาว่า “ฉันชื่อลู่หลีค่ะ คุณต้องการจะแลกเปลี่ยนรับของรางวัลเลยตอนนี้ไหมคะ”
เด็กสาวชะงักอึ้งไปแวบหนึ่ง ก่อนจะสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของลู่หลีด้วยความโมโหโทโซพลางตวาดว่า “แกเป็นใคร ถือดีคัดค้านแอบอ้างตัวเป็นบอสลู่! ถึงรอบนี้การแต่งกายเลียนแบบใบหน้าจะดูคล้ายคลึงกันมากก็เถอะ……”
ลู่หลี : ……ฟังจากความหมายเนื้อความประโยคนี้ หมายความว่ามีคนบังอาจแอบอ้างตัวเป็นฉันมาแล้วตั้งหลายรายงั้นเหรอ?
เธอคร้านที่จะอธิบายชี้แจงรายละเอียดอะไรให้มากความ ยื่นมือไปกวักเรียกเด็กสาวเบา ๆ “คุณตามฉันมานี่สิคะ”
เด็กสาวแค่อยากจะลองเดินตามหลังไปตรวจสอบดูว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน มีแผนกลอุบายต้มตุ๋นอะไรซ่อนอยู่ จะได้เปิดฉากเปิดโปงความจริงออกมาตรงนั้นได้ทันที
ด้วยเหตุนี้ ลู่หลีจึงพาเธอเดินก้าวขึ้นมาบนรถบ้าน
รถบ้านงั้นเหรอ? หลังจากก้าวเท้าเดินขึ้นมาด้านบนเด็กสาวยังคงอยู่ในอาการมึนตึ้บงงงวย สรุปแล้วมันเกิดสถานการณ์อะไรขึ้นเนี่ย อยู่ดี ๆ ก็ได้เดินขึ้นมาบนสถานที่แห่งนี้อย่างใสซื่อบริสุทธิ์เฉยเลย?
เธอคนนี้คือบอสลู่ตัวจริงเสียงจริงงั้นเหรอ?
ท่าทีและอารมณ์ของเธอเปลี่ยนทิศทางกลายเป็นอ่อนโยนและนอบน้อมขึ้นมาในพริบตา “โอ้โห ที่แท้คุณคือบอสลู่ตัวจริงเสียงจริงนี่เอง ฉันมันหูตาฝ้าฟางมองไม่เห็นคุณค่าของคนเก่งแท้ ๆ!”
ลู่หลีโบกมือไปมา พลางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ก่อนหน้านี้เคยมีคนแอบอ้างตัวเป็นฉันมาแล้วตั้งหลายรายเลยเหรอคะ”
พอเอ่ยถึงหัวข้อประเด็นเรื่องนี้ เด็กสาวก็เกิดความฮึกเหิมฮึดสู้ขึ้นมาทันที “ใช่ค่ะ มีตั้งเยอะแน่ะ แถมแต่ละคนล้วนเป็นผู้หญิงหน้าตาสะสวยน่ามองทั้งนั้นเลย คอยหอบหิ้วสินค้าสลากขูดปลอมเดินทางมาเปิดฉากหลอกลวงต้มตุ๋นชาวฐานของพวกเราจนเดือดร้อนแสนสาหัสเลยล่ะค่ะ!”
ลู่หลีเกิดความสงสัยขึ้นมา “แล้วทำไมรอบนี้ ทุกคนถึงได้ยอมปักใจเชื่อใจกันรวดเร็วขนาดนี้ล่ะคะ”
เด็กสาวตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงน้ำเสียงราบเรียบเป็นธรรมดาว่า “มันก็ย่อมต้องยอมเชื่ออยู่แล้วสิคะ!”
“เพราะอะไรเหรอคะ” ลู่หลีถาม
เด็กสาวหันกลับมามองเธอด้วยสายตาเหมือนกำลังจ้องมองคนปัญญาอ่อนทันที แต่พอนึกขึ้นมาได้ว่าอีกฝ่ายคือบอสลู่ตัวจริง จึงรีบชักสายตากลับไป
เธอยื่นนิ้วชี้ไปทางทำเลร้านอาหารเช้า แล้วชี้ต่อไปทางคลินิก เซเว่น โรงอาบน้ำ และโรงแรมรุ่งอรุณ หลังจากยื่นนิ้วชี้วนไปจนครบรอบหนึ่งแล้ว
จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “คุณคิดว่าจะมีมิจฉาชีพคนไหน สามารถมีศักยภาพแอบอ้างสร้างสิ่งก่อสร้างอลังการระดับนี้ขึ้นมาได้บ้างล่ะคะ”
“มันก็จริงแฮะ เอาละค่ะ งั้นตอนนี้คุณต้องการจะแลกเปลี่ยนรับของรางวัลเลยหรือยังคะ” ลู่หลีแอบรู้สึกฟินและภูมิใจในใจ ก่อนจะดึงประเด็นหัวข้อสนทนากลับคืนสู่ทิศทางที่ถูกต้อง
“ต้องการค่ะ ๆ ๆ!” เด็กสาวพยักหน้ารัว ๆ ราวกับไก่จิกข้าว
ในระบบเน็ตย่อมมีข้อมูลคอร์สบทเรียนคู่มือสอนวิธีการแลกเปลี่ยนของรางวัลอยู่แล้ว แต่ทว่าคู่มือการแลกเปลี่ยนรับรางวัลใหญ่ระดับที่หนึ่งนั้น ปราศจากข้อมูลโดยสิ้นเชิง…… เพราะความจริงมีคนดวงดีขูดได้น้อยเต็มที
ลู่หลีจัดการอธิบายชี้แจงรายละเอียดข้อควรระวังให้เธอฟังรอบหนึ่ง เช่น สัดส่วนส่วนแบ่งรายได้จะเป็นระบบสองต่อแปด เช่น เมื่อกดยืนยันแลกรับรางวัลแล้ว สัญญาผูกมัดก็จะเริ่มทำงานทันที จะไม่สามารถยกเลิกสัญญาปลดมัดได้อีกตลอดชีวิต
เด็กสาวรีบแสดงความจงรักภักดีออกมาละล่ำละลักว่า “ฉันปรารถนาอยากจะขอผูกมัดใช้ชีวิตร่วมอยู่กับคุณไปตลอดชีวิตเลยด้วยซ้ำค่ะ! มีเสบียงอาหารให้กินดื่มอิ่มหนำสำราญขนาดนี้ฉันจะต้องไปมีเรื่องให้พะวงกลัดกลุ้มอะไรอีกล่ะคะ! ยังไงมันก็ดีกว่าการต้องออกไปเผชิญหน้ากับกระแสลมหนาวทนทุกข์ทรมานจากความหิวโหยอยู่ด้านนอกตั้งไม่รู้กี่เท่าตัว!”
ช่างเป็นคนที่มีจิตสำนึกร่วมและทัศนคติที่ดีแท้!
ลู่หลียกนิ้วโป้งให้เธอชื่นชมคำหนึ่ง
หลังจากนั้นเธอก็กอดตุ๊กตาแมวกวักนำติดตัวลงจากรถบ้าน พากันเดินก้าวเท้าไปตามหาทำเลตำแหน่งที่เหมาะสมสำหรับการติดตั้งวางตัวร้านฮาร์ดแวร์ร่วมกัน
ทำเลเยื้องไปทางซ้ายด้านหน้าของรถบ้านคือคลินิก ทำเลเยื้องไปทางขวาด้านหน้าคือร้านอาหารเช้า
ตอนแรกสุดร้านอาหารเช้าตั้งอยู่ตรงหน้าของรถบ้านพอดี แต่ลู่หลีรู้สึกว่ามันบดบังสายตาขวางหูขวางตา จึงสั่งย้ายทำเลตำแหน่งไปตั้งไว้ที่จุดอื่นแทน
จะเอาไปติดตั้งวางไว้ตรงไหนดีนะ?
ลู่หลีรู้สึกว่าการจัดสรรผังเมืองผังร้านค้าในยามนี้มันช่างดูสับสนปนเปมั่วซั่วไปหมด รกเรื้อรังกลายเป็นต้มจับฉ่ายไปหมดแล้ว อยากจะจัดการยกเครื่องเคลียร์ผังเมืองใหม่ทั้งหมดเลยจริงๆ
ทั้งสองคนเดินวนไปวนมารอบ ๆ ตัวเด็กสาวเองก็เกิดความกลัดกลุ้มขึ้นมาในใจเหมือนกัน ความคิดส่วนตัวของเธอคืออยากจะเลือกทำเลที่ตั้งเยื้องไปทางด้านหลังหน่อย เพื่อไม่ให้เป็นจุดเด่นสะดุดตาเกินไป รักษาความเรียบง่ายและถ่อมตัวเอาไว้
เธอจึงออกปากเสนอแนะขึ้นด้วยตัวเองว่า “เอาไปติดตั้งไว้ตรงด้านหลังของโรงหม้อไฟเลยละกันค่ะ”
ทำเลตรงนั้นถือเป็นจุดที่อยู่เยื้องไปทางด้านหลังสุดขีดแล้ว ขืนลู่หลีจะเดินเท้าจากร้านสลากมุ่งตรงมาที่นี่ ต่อให้เดินเท้าสับขาไว ๆ ก็ต้องเสียเวลาตั้งหนึ่งถึงสองนาทีเชียวนะ
หากระหว่างทางโดนเรื่องราวจุกจิกอะไรดึงความสนใจขัดจังหวะเอาไว้ คงบอกยาก ยามนี้ขนาดโรงหม้อไฟเธอยังแอบคร้านที่จะเดินมาเหยียบเลยสักครั้ง
แต่ในเมื่อมันเป็นความประสงค์ทิศทางการเลือกของตัวเจ้าของร้านเอง ลู่หลีย่อมต้องให้ความเคารพสิทธิ์การตัดสินใจอยู่แล้ว
“ตกลงค่ะ เอาตามนั้นเลย” เธอกอดตุ๊กตาแมวกวักไว้ในอ้อมอก พลางหันไปบอกเด็กสาวว่า “จัดการเสียบการ์ดใบเล็กแผ่นนั้นเข้ามาได้เลยค่ะ”
“ได้เลยค่ะ!” เด็กสาวสีหน้าท่าทางตื่นเต้นยินดีสุดขีด นิ้วมือสั่นระริกคอยเสียบการ์ดใบเล็กแผ่นนั้นใส่เข้าไป ในใจเต็มไปด้วยความหวังวาดฝันอันงดงามต่ออนาคตเบื้องหน้า
กระแสลำแสงสีขาวสว่างวาบผ่านไป ชิ้นส่วนสิ่งก่อสร้างร้านค้าแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที
ป้ายชื่อร้านถูกสลักข้อความคำสามคำไว้อย่างเรียบง่ายและชัดเจนว่า : ร้านฮาร์ดแวร์
เด็กสาวแค่ยืนมองสำรวจดูในใจก็เกิดความรู้สึกตื่นเต้นยินดีอย่างรุนแรง ก้าวเท้าเดินเข้าไปข้างใน ภาพที่ปรากฏแก่สายตาก็คือชั้นวางสินค้าที่ตั้งเรียงรายเป็นแถวแนว
ขนาดพื้นที่ใช้สอยใกล้เคียงกับร้านเซเว่นในตอนแรกสุด ไม่ได้ใหญ่โตหรือเล็กแคบจนเกินไป ดูหนาแน่นไปบ้างแต่ก็ให้ความรู้สึกอบอุ่นและเป็นกันเองดีแท้
บนชั้นวางสินค้ามีรายการสินค้าสารพัดชนิดถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยละลานตาพรั่งพรูแน่นขนัด ทั้งลวดเหล็ก พลั่วตักดิน เสียมขุดดิน ค้อนเหล็ก น็อตสกรู ขวานตัดฟืน หรือมีดสับปังตอ……
มีให้เลือกสรรครบครันทุกสิ่งอย่าง
เด็กสาวคร้านจะสนใจบอสลู่ที่ยังคงเดินตามหลังมาอยู่ด้านหลัง รีบก้าวเท้าเดินสับขาเข้าไปเดินวิ่งวุ่นสำรวจตรวจสอบดูข้างในรอบหนึ่ง ยิ่งดูสีหน้าท่าทางก็ยิ่งเกิดความตื่นตาตื่นใจยินดีเป็นล้นพ้น
ยื่นมือไปหยิบมีดค้อนเหล็กด้ามหนึ่งขึ้นมา ลองออกแรงชั่งน้ำหนักดูสองสามที น้ำหนักกำลังดี质感 สัมผัสเนื้อโลหะก็ยอดเยี่ยม สัมผัสได้ว่าน่าจะมีความทนทานสามารถใช้ทุบหัวซอมบี้ให้แตกกระจายได้ภายในหนึ่งค้อนแน่นอน
แถมยังมีพวกน็อตสกรู ตะปูสารพัดขนาด และประแจเลื่อนเครื่องมือช่างต่าง ๆ ซึ่งล้วนเป็นสิ่งของเสบียงที่มีความจำเป็นและเป็นที่ต้องการสำหรับฐานที่มั่นทั้งสิ้น
(จบตอน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น